فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

سازمان‌ها اهداف متفاوتی، چون بقا و سودآوری را دنبال می‌کنند و نیروی انسانی، مهم‌ترین عامل برای دستیابی به اهداف سازمانی، محسوب می‌شود. سازمان‌ها اگر می‌خواهند اهدافشان به نحو مؤثری تحقق یابد، باید توجه ویژه‌ای به نیروی انسانی سازمان داشته باشند و متغیرهای مهمی چون ﻓﺮﺳﻮدﮔﻲ ﺷﻐﻠﻲ، بدبینی سازمانی و کیفیت زندگی کاری را مورد توجه قرار دهند. هدف این پژوهش بررسی نقش تعدیل‌گری کیفیت زندگی کاری در تأثیر بدبینی سازمانی بر فرسودگی شغلی است. روش پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش،  توصیفی- پیمایشی می‌باشد. جامعه آماری به صورت تمام‌شماری نمونه بررسی شده است. ابزارهای گردآوری اطلاعات، پرسش‌نامه‌‌های استاندارد استفاده شده است. روایی محتوایی با نظرخواهی از اساتید مورد تأیید قرار گرفت. همچنین روایی سازه، بررسی و تأیید شد. مقدار آلفای کرونباخ به‌ترتیب برای متغیرهای فرسودگی شغلی، بدبینی سازمانی و کیفیت زندگی کاری مقادیر 812/0، 706/0 و 906/0 بوده و نشان از پایایی پرسش‌نامه‌ها دارد. برای تحلیل داده‌ها و آزمون فرضیه‌ها از نرم‌افزارهایSPSS  و Smart PLS استفاده شد. یافته‎ها نشان می‎دهد که مقدار قدر مطلق آماره t برای تأثیر بدبینی سازمانی بر فرسودگی شغلی برابر با 419/4 و مقدار ضریب مسیر برابر با 527/0 است؛ بنابراین با اطمینان 95% می‌توان گفت، بدبینی سازمانی بر فرسودگی شغلی تأثیر مثبت و معناداری دارد. مقدار قدر مطلق آماره t برای نقش تعدیل‌گری کیفیت زندگی کاری در تأثیر بدبینی سازمانی بر فرسودگی شغلی، 207/2 است؛ بنابراین با اطمینان 95% می‌توان گفت، کیفیت زندگی کاری، تأثیر بدبینی سازمانی بر فرسودگی شغلی را تعدیل می‌کند. می‌توان نتیجه‌گیری کرد که با کاهش بدبینی سازمانی و بهبود کیفیت زندگی کاری، ﻓﺮﺳﻮدﮔﻲ ﺷﻐﻠﻲ در سازمان کاهش می‌یابد.