بررسی و تبیین هنر سفالگری شهر اسلامی بوژگان در سدههای نخست و میانی دوران اسلامی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه باستانشناسی دانشگاه مازندران
2 دانشیار گروه باستانشناسی دانشگاه نیشابور
3 استادیار گروه باستانشناسی دانشگاه مازندران
4 دانشیار گروه باستانشناسی دانشگاه مازندران
doi
10.22034/fakh.2024.452651.1660چکیده
بوژگان از مهمترین شهرهای خراسان بزرگ است و براساس منابع مکتوب تاریخی در پهنه فرهنگی نیشابور و ولایت جام نقش مهمی داشته است. این شهر در سدههای نخست اسلامی به دلیل قرارگیری در مسیر راه ارتباطی دو شهر مهم نیشابور و هرات اهمیت مییابد. در متون مهم تاریخی و جغرافیایی از شهری به نام بوزجان نام برده میشود که نگاه تطبیقی به منابع مکتوب و قراین باستانشناختی نشان میدهد که محوطه بوژگان در دشت تربت جام همان شهر تاریخی مذکور است. مهمترین اهداف پژوهش حاضر، ارائه گاهنگاری تطبیقی و گونهشناسی سفالهای محوطه بوژگان از قرن اول تا هفتم هجری است. برایناساس، میتوان انواع گونههای سفالی را شناسایی و تاریخگذاری نسبی نیز ارائه داد. مهمترین پرسشها عبارتاند از: یافتههای سفالی محوطه بوژگان در زمره کدام گونههای سفالی هستند و به لحاظ گاهنگاری به چه دوره یا دورههایی تعلق دارند. براساس مقایسه یافتههای سفالی میتوان به فرآیند شکلگیری، توسعه و اضمحلال بوژگان نیز پی برد. روش پژوهش ترکیبی از مطالعات میدانی و مطالعات اسنادی است و دارای رویکرد توصیفی- تحلیلی و تطبیقی است. در این نگاه ابتدا یافتههای سفالی برای تاریخگذاری و گونهشناسی از نظر متغیرهای فیزیکی طبقهبندی شده و سپس با نمونههای مشابه بهدستآمده از سایر کاوشها و بررسیهای باستانشناسی در دیگر مناطق با تأکید بر حوزه شرقی ایران تطبیق داده شده است. نتایج تاریخگذاری نسبی نشان میدهد که دوران شکلگیری بوژگان در سدههای اولیه بوده که در سدههای میانی به اوج شکوفایی خود رسیده است. یافتههای سفالی آن نیز شامل گونههای متنوع بیلعاب و لعابدار است که شباهت بسیار زیادی با یافتههای دیگر محوطههای مطالعه شده شرق ایران بهویژه نیشابور دارد. علاوهبر آن ظهور انواع سبکهای تزئینی میتواند نشاندهنده توسعه اقتصادی جامعه و ثروت باشد که در سدههای میانی همزمان با اوج حیات شهری بوژگان، رخ داده است.