تحلیل همدیدی موقعیت استقرار پرفشار سیبری و مسیرهای ورودی آن به کشور ایران در فصل سرد
نویسندگان
1 دانشیار گروه جغرافیا و اقلیمشناسی، دانشگاه شهید بهشتی
2 دانشجوی کارشناس ارشد اقلیمشناسی، دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22059/jphgr.2014.51425چکیده
پرفشار سیبری از تودههای هوای بزرگمقیاس جهان است که روی پهنۀ وسیعی از سیارۀ زمین اثر میگذارد و بهدلیل نقش دوگانۀ آن در سواحل شمالی ایران و سایر قسمتهای کشور اهمیت زیادی دارد. در پژوهش حاضر مسیر ورود پرفشار سیبری به ایران در فصل سرد با روش سینوپتیکی مطالعه شد. در این مطالعه، نقشههای فشار سطح متوسط دریا (slp)، طی دورۀ آماری 2000 تا 2010 برای شش ماه سرد سال با قدرت تفکیک مکانی 5/2 درجه از پایگاه داده (NCEP/NCAR) دریافت شد. بهمنظور سنجش اعتبار دادهها، سال 2000 بهمنزلۀ سال نمونه ارزیابی و تأیید شد. سپس دادهها وارد نرمافزار GIS شد و در سه بخش شناسایی هسته، محور گسترش و مسیر ورود، تجزیه و تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد، هستۀ مرکزی سلول پرفشار سیبری در اوایل پاییز روی تبت شکل گرفته و با نزدیکشدن به فصل زمستان، به محدودۀ بین دریاچۀ بایکال و بالخاش منتقل میشود. زبانۀ پرفشار سیبری در ابتدای پاییز از سمت شرق وارد ایران میشود و تا دامنههای شرقی البرز گسترش مییابد، ولی با شروع فصل زمستان و انتقال هستههای مرکزی به عرضهای بالاتر، پشتۀ فشاری این سامانه از شمال شرق وارد ایران میشود و گاهی تا دریای عمان گسترش مییابد؛ روند کلی گسترش پرفشار سیبری نیز شرقی- غربی است و در زمستان گسترش هستهها به عرضهای بالاتر بیشتر است، بهگونهای که تا 40 درجه طول جغرافیایی را دربرمیگیرد؛ در حالیکه در فصل پاییز هستهها روی فلات تبت قراردارند و بهدلیل توپوگرافی خاص منطقه، تودۀ پرفشار محدود میشود و قلمرو عملکرد آن کاهش مییابد.