طراحی مدل حمایت‌گری اجتماعی کودکان فقیر تحت پوشش سازمان‌های حمایتی (مورد مطالعه: کمیته امداد امام‌خمینی (ره) استان خراسان رضوی)

نویسندگان

1 استادیار گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

2 دکترای مدیریت دولتی، واحد بندر دیلم، دانشگاه آزاد اسلامی، بندر دیلم، ایران

doi
10.22034/fakh.2023.395274.1608
چکیده

فقر کودکان مفهومی چندبُعدی است که دولت­ها به­تنهایی و با اتکا به شیوه­های سنتی فقرزدایی صــرف بودجـه­های هنگفت، قادر به ازبین­بردن آن نیستند، بنابراین باید ظرفیت­هــای جامعــه مدنی در تدویـن، اجـرا و عملیاتـی­کـردن یـک برنامـه جامـع مبـارزه بـا فقـر کودکان بـه کار گرفته شود؛ بنابراین هـدف از این پژوهش، طراحی مدل حمایت­گری اجتماعی به­منظور کاهش فقر در جمعیت کودکان است. روش تحقیق در این پژوهش از نوع کیفی و از شیوه نظریه­پردازی داده­بنیاد است. جامعه آماری آن شامل مدیران، کارشناسان و مددکاران اجتماعی کمیته امداد امام­خمینی (ره) استان خراسان رضوی و همچنین اساتید و صاحب­نظران دانشگاه است. روش گردآوری داده­ها، استفاده از مصاحبه­های نیمه­ساختاریافته است که به شیوه نظری و هدفمند و تا رسیدن به اشباع نظری با 23 نفر از متخصصان و صاحب­نظران انجام گرفت. تحلیل متون مصاحبه به روش نظام­مند در قالب مدل پارادایمی اشتراوس و کوربین (1998)، در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و گزینشی انجام شد. تحلیل داده­ها نشان داد که مدل حمایت­گری اجتماعی کودکان فقیر دارای 18 مقوله فرعی و شش مقوله اصلی شامل: فقر کودکانه، حساسیت­زایی اجتماعی، سیاست­گذاری حمایت­گرا، شناسایی و پایش مستمر فقر کودکان، شکل‌دهی شبکه­های حامی و بهزیستی اجتماعی کودکان است. براساس یافته­های این پژوهش فقر کودکانه به­عنوان مقوله علّی می­تواند از طریق حساسیت­زایی اجتماعی به اتخاذ سیاست­گذاری حمایت­گرا منجر شود تا با تأثیرپذیری از عوامل زمینه­ای و مداخله­گر بسترساز بهزیستی اجتماعی کودکان شود.