ارزیابی تابآوری طبیعی شهر خلخال در برابرِ زمینلرزه
نویسندگان
1 دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران.
2 استادیار گروه جغرافیا، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
3 استادیار جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران.
doi
10.22034/iga.2024.2026929.1304چکیده
امروزه دولتها برای کاهش اثرات مخاطرات طبیعی، راهبردهای متنوعی را در پیش میگیرند. از این رو تابآوری از دیدگاه بسیاری از محققان یکی از مهم ترین موضوعها برای رسیدن به پایداری است که به دنبال ایجاد جوامع تاب آور در برابر مخاطرات طبیعی هستند. بر این اساس تحلیل و افزایش تاب آوری سیستم های انسانی و محیطی در برابر سوانح طبیعی در مسیر رسیدن به توسعه پایدار از اهمیت بسزایی برخوردار است. روش جمعآوری اطلاعات در این پژوهش عمدتاً میدانی است و در طول انجام پژوهش از روش کتابخانه ای نیز استفاده شده است. هدف عمده این پژوهش، سنجش و تحلیل فضایی مؤلفه های تاب آوری شهری شهر خلخال ازلحاظ طبیعی است. در این پژوهش جهت تجزیه و تحلیل اهمیت نسبی دادهها و وزن دهی به شاخصهای تحقیق از مدل تحلیل شبکهی ANP (تصمیمگیری چند معیارِ) در قالب نرمافزار Super Descision استفاده شده و در محیط سیستم اطلاعات جغرافیایی Arc GIS پس از تهیه نقشه آسیبپذیری برای هر معیار به تهیه نقشه نهایی شاخص طبیعی شهر خلخال در نرمافزار Arc GIS استفاده شده است. با توجه به خروجی نرمافزار GIS میتوان بیان نمود که بخش غربی شهر از نظر طبیعی آسیبپذیری بالایی دارد و شرایط این قسمت از شهر بحرانی است؛ بنابراین این امر موجب میشود که در هنگام زمینلرزه آمار تلفات جانی و مالی افزایش یابد. به طورکلی میتوان گفت در محدوده مورد مطالعه همه شرایط و عوامل دخیل در آسیب پذیری در برابر زمینلرزه در ارتباط باهم عمل نموده و باعث شکلگیری نواحی با آسیبپذیری بالا گردیده است.