نقش مدیریت شهری درتوسعه بافت های فرسوده با رویکرد توسعه پایدار از دیدگاه شهروندان، بافت تاریخی بوشهر
نویسندگان
1 استادیار گروه تحقیقات اقتصادی، اجتماعی و ترویج کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان بوشهر، سازمان تحقیقات، بوشهر، ایران.
2 استادیار گروه جغرافیا، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
3 گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.22034/iga.2024.710680چکیده
مدیریت شهری در راستای توسعه پایدار بهطور خاص در بافت های فرسوده یکی از مباحث مهم و اساسی قلمرو مطالعات شهری در کشورهای مدرن و درحالتوسعه ازجمله کشور ایران به شمار میآید که مشکلات خاصی را در دل خود دارا هستند. بر این اساس پژوهش حاضر با نام تحلیل و نقش مدیریت شهری درتوسعه بافت های فرسوده با رویکرد توسعه پایدار(مطالعه موردی بافت تاریخی بوشهر) مورد بررسی قرار گرفته است. وشاخصهای توسعه پایدار آن مورد بررسی قرار گرفته اند. تحقیق حاضر که با استفاده از مطالعات پیمایش میدانی و روش تحقیق توصیفی- تحلیلی انجام شده،به کمک ابزار پرسشنامه الکترونیکی از میان نمونه آماری 381 نفر با فرمول کوکران تعیین شده و پایایی آن با آلفای کرونباخ 6/90 مورد تأیید قرار گرفته است همچنین تجزیهوتحلیل دادهها از روشهای آمار توصیفی، شاخصهای گرایش به مرکز (میانگین، میانه و نما) و شاخصهای پراکندگی (واریانس، انحراف معیار، کشیدگی و چولگی و ...) استفاده شد. سپس با استفاده از نرمافزار(SPSS) نسخه 22، برای آزمون فرضیهها از روشهای آماری ضریب همبستگی، رویکرد پیشرفته معادلات ساختاری (تحلیل عامل تأییدی مرتبه دوم) استفاده گردیده است. یافتههای تبیینی از آزمون T-Test تحقیق نشان داد که از دید ساکنان وضعیت شناسی نقش مدیریت شهری در راستای توسعه پایدار بافت فرسوده شهر بوشهر نشان میدهد که میانگین محاسبهشده نمره آزمودنیها در فاصله اطمینان 95 درصدی آزمون t و در حد بالای آن قرار دارد؛ میتوان نتیجه گرفت که وضعیت مدیریت شهری در راستای توسعه پایدار بافت فرسوده در محدوده موردمطالعه در وضعیت مطلوب قرار دارد و این یافته در سطح (01/α=) معنادار است.