تأثیر عوامل و موانع خاص شرکت بر استراتژی ورود آنها به بازارهای بینالمللی با استفاده از تکنیک مدل یابی معادلات ساختاری (مورد مطالعه: شرکتهای فعال در حوزه خشکبار)
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه ارومیه
2 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی، گروه مدیریت، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه ارومیه
doi
10.22034/jbar.2019.1553چکیده
هدف پژوهش حاضر تبیین عوامل مؤثر بر استراتژی ورود به بازارهای بینالمللی است. بدین منظور ابتدا با توجه به بررسی ادبیات موضوع انواع استراتژی ورود در دودسته کلی استراتژیهای صادراتی و غیر صادراتی قرار گرفتند و در مرحله بعدی عوامل مؤثر بر استراتژی شناسایی و در دو عامل عوامل خاص شرکت و عوامل موانع ورود جمعبندی گردیدند. جامعه آماری پژوهش شامل مدیران عامل، مدیران و یا کارشناسان فروش و بازاریابی شرکتهای فعال در حوزه خشکبار استان آذربایجان غربی میباشند که با توجه به آمارهای بهدستآمده از اتاق بازرگانی 32 شرکت در این حوزه در استان فعال میباشند. با توجه به حجم محدود جمعیت، تمام جمعیت (مدیران، مدیران و یا کارشناسان فروش و بازاریابی) برای اندازه نمونه بر اساس روش نمونهگیری سرشماری انتخاب شدند. دادههای موردنیاز از طریق پرسشنامه استاندارد بهدستآمدهاند که در بین جامعه آماری توزیع گردیده است. از بین پرسشنامههای توزیعشده 61 پرسشنامه دریافت شد. دادههای جمعآوریشده با استفاده از معادلات ساختاری (رویکرد حداقل مربعات جزئی) از طریق نرمافزار Smart PLS2 تجزیهوتحلیل شد. نتایج نشان داد که عوامل اندازه شرکت، تجربه بینالمللی، ویژگیهای مدیریتی، موانع تعرفهای، فاصله جغرافیایی، فاصله فرهنگی بر انتخاب استراتژیهای صادراتی ورود به بازارهای بینالمللی تأثیر دارد. همچنین تأثیر متغیر نوع محصول و موانع غیر تعرفهای بر انتخاب استراتژی صادراتی تأیید نشد؛ اما تأثیر متغیر نوع محصول و موانع غیرتعرفهای بر انتخاب استراتژی غیر صادراتی ثابت شد.
