ارائه الگوی رقابتپذیری در مناطق آزاد تجاری
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تهران
2 کارشناس ارشد مدیریت صنعتی، گروه مدیریت، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس و مدرس دانشگاه
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی، گروه مدیریت، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه هنر
doi
10.22034/jbar.2019.1555چکیده
در طول دو دهه اخیر، مدیران شاهد یک دوره تغییرات شگرف جهانی به واسطه پیشرفت در فناوری، جهانی شدن بازارها و شرایط جدید اقتصادی، سیاسی بودهاند. امروزه سازمانها باید به گونهای باشند که با استفاده از مدلهای موجود در رقابتپذیری و نظرات خبرگان، افزایش توان رقابتی و سودآوری را ممکن سازند. بررسی و کنکاش در زمینه رقابتپذیری همواره میتواند نتایج جدیدی به همراه داشته باشد. این مقاله، با هدف بهرهگیری و تلفیق عوامل مؤثر بر رقابتپذیری در بین مناطق آزاد تجاری ارائه شده است. برای انجام این پژوهش، به واسطه مرور بر ادبیات در دسترس، عوامل موثر بر رقابتپذیری در مناطق آزاد شناسایی و فهرست شدند. سپس با استناد به این عوامل الگوی مورد نظر طراحی شد. سپس در گام آخر با استفاده از نرمافزار AMOS، الگوی طراحی شده، اعتبارسنجی شد. در این مسیر منطقه آزاد اروند به عنوان مورد مطالعه انتخاب شده و الگوی طراحی شده به ازای آن منطقه مورد تست و آزمون قرار گرفت. نتایج بدست آمده نشان میدهند در پژوهش حاضر عوامل شامل مزیتهای حاکمیتی، مزیتهای ذاتی و موقعیتی، مزیتهای زیر ساختی، مزیتهای مالی و اقتصادی، مزیتهای عملکردی بر رقابت پذیری تاثیر دارند. در این بین مزیت مالی و اقتصادی بالاترین رتبه را داشته و عامل مزیتهای عملکردی در پائینترین رتبه قرار داشته اند.
