بررسی الگوی کشت کشاورزان در دو حالت کاهش آب در دسترس و اجرای روش آبیاری قطرهای در شرایط خشکسالی در شهرستان ارزوئیه
نویسندگان
1 کارشناسیارشد اقتصاد کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر،کرمان، ایران
2 استاد گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
3 گروه اقتصاد کشاورزی/دانشکده کشاورزی/دانشگاه شهید باهنر کرمان/کرمان/ایران
4 اقتصاد کشاورزی/دانشکده کشاورزی/دانشگاه شهید باهنر کرمان/کرمان/ایران
doi
10.22125/agmj.2023.402844.1154چکیده
خشکسالی تأثیراتی منفی بر منابع آبی، کشاورزی و اقتصادی بهمراه دارد. کمبود آب از مهمترین عوامل محدودیت در تولید محصولات کشاورزی در ایران میباشد. هدف این تحقیق، ارزیابی تصمیمات مدیریت زراعی کشاورزان در دو راهکار تغییر الگوی کشت ناشی از کاهش فراهمی آب و اجرای روشهای آبیاری تحت فشار و تأثیر آنها بر سود ناخالص و بازده خالص کشاورزان در سطح مزارع شهرستان ارزوئیه از توابع استان کرمان است. راهکار کاهش آب در دسترس با پیشفرضهای 5، 10 و 15 درصد در نظر گرفته شد. دادههای مورد نیاز با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی ساده و تکمیل 100 پرسشنامه برای سال زراعی 1401-1400 جمعآوری گردید. برای تحلیل گزینهها از یک مدل برنامهریزی استفاده شد. کاهش آب در دسترس تحت سناریوی 15 درصد منجر به کاهش سطح زیر کشت محصولات منتخب شد و سود ناخالص برآورد شده با اعمال این سناریو 48 درصد نسبت به سطح مشاهده شده کاهش یافت. نتایج کاربست مدل در گزینه اجرای روش آبیاری قطرهای افزایشی به میزان 75/30 درصد در سود ناخالص و کاهش آب مصرفی محصولات منتخب به میزان 210 درصد نسبت به تیمار شاهد نشان داد.