واکاوی اثر ساز کارهای همدیدی گردش جو و یک شاخص دور پیوندی بر بیهنجاریهای نم ویژه و خشکسالیهای پاییزه شمالغرب ایران
نویسندگان
1 علی پناهی ، گروه جغرافیا، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
2 ابوالفضل همت زاده، کارشناس ارشد منابع طبیعی و آبخیزداری، محیط زیست، مشکین شهر
3 دانش آموخته دکترای آب و هوا شناسی واحد اهر،معاون اداره حفاظت محیط زیست شهرستان مشکین شهر
4 کریم امینی نیا، گروه جغرافیا، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایران
doi
10.22125/agmj.2024.424085.1161چکیده
الگوهای گردش جوی نقش تعیین کنندهای در توزیع زمانی و مکانی بارش و رخداد دورههای خشک و تر دارد. هدف اصلی این تحقیق بررسی ارتباط بیهنجاریهای میانگین فصل پاییز الگوهای فشاری با رخداد دورههای خشک پاییزه در دراستانهای آذربایجان غربی و شرقی، اردبیل و زنجان است. در این پژوهش با بهکارگیری رویکرد محیطی به گردشی با محاسبه شاخص بارش استاندارد با نرمافزار DIC طی دوره آماری 2016- 1987 خشکسالیهای پاییزه شمالغرب ایران مشخص شد. سپس نقشههای بیهنجاری پاییزه متغیرهای ارتفاع ژئوپتانسیل تراز 500 هکتوپاسکال، فشار متوسط دریا (SLP)، رطوبت ویژه تراز 700 هکتوپاسکال، و نیز نقشههای میانگین فصل پاییز فشار متوسط سطح دریا فصل پاییز ، ارتفاع ژئوپتانسیل تراز 500 هکتوپاسکال و نمودارهوف مولر رطوبت ویژه تراز 700 و 1000 هکتوپاسکال از مجموع دادههای بازسازی شده سایت NCAR/CEP دریافت و مورد بررسی قرار گرفت. نتایج این تحقیق نشان داد در خشکسالیهای پاییزه، بیهنجاریهای شدید مثبت در سطح زمین بیانگر حاکمیت بیشتر شرایط پرفشار بوده که مانع ورود کم فشارها به منطقه گردیده است. بیهنجاریهای مثبت در تراز 500 هکتوپاسکال بیانگر حاکمیت پرارتفاع بوده که مانع انتقال توده هوای گرم و مرطوب عرضهای پایین تر به سطح منطقه شده است. همچنین بررسی نمودارهای هوف مولر نوع اول و دوم تراز 700 هکتوپاسکال و 1000 هکتوپاسکال نشان دهنده کاهش قابل توجه رطوبت ویژه تراز 700 هکتوپاسکال به ویژه در عرضهای جنوبی (15 تا 30 درجه شمالی) میباشد که این موضوع اهمیت سامانههای کم فشار سودانی و تلفیقی سودانی- مدیترانهای در تزریق رطوبت به محدوده مورد مطالعه را نشان میدهد. بررسی ضرایب همبستگی شاخص بارش استاندارد (شاخص SPI) ایستگاههای مورد مطالعه با الگوهای دور پیوند فصول پاییز در دوره آماری (2016-1987) نشان داد در فصل پاییز فاز منفی شاخص نوسان اطلس شمالی (NAO) بیش از سایر الگوها با خشکسالی ایستگاههای مورد مطالعه همبستگی داشتهاند.