بررسی پاسخ گیاه اسطوخودوس (Lavandula angustifolia Mill.) به کاربرد منیزیم و منگنز تحت تنش فرابنفش
نویسندگان
1 استاد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
2 دانشیار، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران
3 دانشجوی دکتری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
4 دانشیار، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران.
5 دانشیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
doi
10.22059/jci.2025.388573.2914چکیده
هدف: این مطالعه با هدف بررسی تأثیر توأم اشعه UV همراه با تغذیه عناصر منیزیم و منگنز برای کاهش تنش اکسیداتیو، تنظیم مسیرهای بیوشیمیایی و بهبود عملکرد اسانس در گیاه اسطوخودوس در شرایط کشت هیدروپونیک انجام شده است. روش پژوهش: این مطالعه طی دو مرحله برداشت متوالی در سالهای 1400-1401 در گلخانه پژوهشی دانشگاه لرستان انجام شد. آزمایش بهصورت اسپلیتپلات در زمان و در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار اجرا گردید. تیمار شاهد تغذیهای شامل غلظت استاندارد محلول هوگلند (2 میلیمولار منیزیم و 2/9 میکرومولار منگنز) بود و سایر تیمارهای تغذیهای براساس کاهش و افزایش دو برابری این عناصر طراحی شد. کرت اصلی شامل سه سطح طیف فرابنفش (عدم تابش، UV-A و UV-B) و کرت فرعی شامل 11 سطح تغذیهای بود. نتایج: نتایج نشان داد تیمار UV-A با تغذیه غلظتهای بالای منیزیم (4 میلیمولار) و منگنز (4/18 میکرومولار)، بیشترین درصد اسانس (03/4 و 48/4 درصد) و عملکرد اسانس (13/4 و 01/5 کیلوگرم در هکتار) را در هر دو مرحله برداشت داشت. تنش نوری UV-B کلروفیل را کاهش داد، اما این کاهش در برداشت دوم کمتر بود. تغذیه با منیزیم زیاد و منگنز پایه، اثرات تنش نوری را تعدیل کرده و بیشترین کلروفیل در برداشت دوم و شرایط بدون تنش نوری ثبت شد. میزان کاروتنوییدها در برداشت اول بیشتر از برداشت دوم بود و با افزایش تنش نوری افزایش یافت. بیشترین کاروتنویید (26/2 میلیگرم بر گرم وزنتر) در برداشت اول با تنش UV-B و تغذیه کم منیزیم و منگنز و کمترین مقدار (06/1 میلیگرم بر گرم وزنتر) در برداشت دوم بدون تنش نوری و تغذیه زیاد منیزیم و متوسط منگنز مشاهده شد. تابش UV-B در تیمار غلظت کم منیزیم و منگنز باعث افزایش پرولین شد، اما تغذیه با غلظت بالای منیزیم و منگنز در تیمارهای مربوطه میزان پرولین را کاهش داد. نتیجهگیری: غلظت 4 میلیمولار منیزیم و 4/18 میکرومولار منگنز، بهویژه همراه با UV-A، اثرات منفی UV را تعدیل کرده و وضعیت فیزیولوژیکی گیاه و عملکرد اسانس را بهبود بخشید. تیمار UV-A با تغذیه 4 میلیمولار منیزیم+ 4/18 میکرومولار منگنز بهعنوان بهترین ترکیب شناخته شد، زیرا اثرات تنش UV را کاهش و کلروفیل، کاروتنوییدها و عملکرد اسانس را افزایش داد. همچنین، برداشت دوم بهدلیل شرایط بهتر فیزیولوژیکی، عملکرد بالاتری داشت. ترکیب UV-A و تغذیه مناسب میتواند روشی مؤثر برای بهبود کمیت و عملکرد تولید اسطوخودوس در شرایط تنشزا باشد.