بازسازی معنایی فرهنگ فقر زنان سرپرست خانواده
نویسندگان
1 دانشجو دکتری جامعهشناسی فرهنگی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران (نویسنده مسئول).
3 استاد گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.22034/rcc.2022.563633.1036چکیده
خانواده در تعامل دوسویه با اعضای خود و اجتماع، بازآفرینی میشود. تحولات زیستی و اجتماعی به پیدایش زنان سرپرست خانواده منجر شده است. این گروه به دلیل ضعف و یا عدم سرپرستی مرد با چالشهایی روبهرو هستند. افزایش تعداد این خانوادهها در مقام مقایسه با سالهای پیشین مطالعه این موضوع را حیاتی مینماید. هدف این پژوهش بازسازی معنایی از مفهوم فرهنگ فقر و شناسایی ماهیت و ابعاد آن در بین زنان سرپرست خانواده در منطقۀ 19 تهران در سال 1400 است و نیز دستیابی به شناختی عمیق و بر پایۀ روش امیک به معنای شناخت از درون و آگاهی از تجربه زیست این گروههای اجتماعی است. روش این پژوهش کیفی است. با 23 نفر از زنان سرپرست خانواده در این منطقه مصاحبۀ عمیق شد. حجم نمونه براساس معیار اشباع نظری 20 تعیین شد. به جهت تنظیم کدهای استخراجی از شیوۀ تحلیل مضمونی روایت بر مبنای روش براون و کلارک در نرمافزار Nvivo بهره جستهایم. تحلیلها در نهایت سبب ظهور سه مقولۀ اصلی شد: الف. زیست حداقلی، ب. ساخت اجتماعی مادرانگی، و ج. درماندگی پذیرفته شده. مدل مفهومی فرهنگ فقرِ مضامین استخراجی نیز ترسیم شد. این یافتهها نشان میدهند فرهنگ فقر با مؤلفههای اکتشاف شده، در خانوادههایی با سرپرستی زنان در حال بازتولید است. وجود وضعیت دشوار و شرایط نامطلوب زندگی این دسته از زنان، فقر فزایندهای را برایشان به ارمغان میآورد که هر روز خروج از آن بیشتر برایشان ناممکن میشود.