ارزیابی پاسخ فیزیولوژیکی و پارامترهای رشد سویا به تأثیر ترکیبی تنش خشکی و مدیریت آبیاری
نویسندگان
1 استادیار هواشناسی کشاورزی، گروه مهندسی آب، دانشکده مهندسی زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
2 استاد آبیاری و زهکشی، گروه مهندسی آب، دانشکده مهندسی زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
3 دکتری اصلاح نباتات، گرایش ژنتیک مولکولی و مهندسی ژنتیک، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، پژوهشکده ژنتیک و زیست فناوری کشاورزی طبرستان
doi
10.22125/agmj.2024.456389.1168چکیده
چالش کمآبی و بروز تنش خشکی، لزوم ارزیابی تأثیر توام تنش خشکی و مدیریت آبیاری بر ثبات تولید محصولات راهبردی را بسیار حائز اهمیت ساخته است. در این پژوهش، مطالعهای میدانی بصورت کرت خرد شده بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی، در سه تکرار در طول سال زراعی 1403-1402، در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل عامل اصلی تنش خشکی در سه سطح (بدون تنش (FC100)، تنش خشکی متوسط (FC75) و تنش خشکی شدید (FC50)) و عامل فرعی منبع آبیاری در دو سطح )پساب شهری و آب چاه) در نظر گرفته شد. بر پایه یافتهها، تأثیر بروز تنش خشکی بر صفات مورفولوژیکی، عملکرد و اجزای سویا بسیار معنیدار بود. بهطوری که در شرایط بدون تنش، برتری محسوسی بر شرایط تنش متوسط FC75 و تنش شدید FC50 نشان داد. همچنین آبیاری با پساب شهری نسبت به آب چاه، باعث بهبود صفات مورفولوژیکی، تعداد غلاف با دو دانه، وزن صد دانه و عملکرد دانه شد و تا حدی اثرات نامطلوب تنش خشکی را جبران نمود. بر اساس نتایج، محتوای MDA، بیشترین میزان پرولین و آنزیمهای CAT و POD در شرایط تنش شدید خشکی FC50 مشاهده شد. بهطوریکه در مقایسه با شرایط تنش متوسط FC50 و بدون تنش، افزایش معنیداری را نشان داد. با توجه به امکان بروز تنش خشکی در طول فصل رشد سویا، راهکار کاربردی و امکانپذیر مدیریت آبیاری با پساب شهری (با رعایت معیارهای کیفی و بهداشتی) میتواند جهت تعدیل اثرات منفی تنش خشکی توصیه شود.