تولید و کاربرد موشک های بالستیک در حقوق بین الملل و دکترین دفاعی جمهوری اسلامی ایران

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری حقوق بین الملل عمومی، دانشکده حقوق، دانشگاه قم.

2 دانشیار گروه حقوق بین الملل، دانشکده حقوق، دانشگاه قم.

doi
10.22091/csiw.2022.8025.2251
چکیده

امروزه موشک ­های بالستیک به عنوان یک توانمندی حساس و استراتژیک، علاوه بر نقش برتری­ دهنده آن در جنگ گرم،  در زمان صلح و جنگ سرد نیز نقشی اساسی داشته و عاملی تعیین­کننده در بازدارندگی دفاعی محسوب می­شوند. پژوهش حاضر با روش مطالعات کتابخانه­ ای، جستاری تحلیلی برای پاسخ دادن به این پرسش بنیادین است که واکنش حقوق بین­ الملل از دیدگاه اصول و اسناد بین المللی موجود نسبت به این سلاح راهبردی چیست؟ و با ملاحظه اصول و اسناد بین ­المللی موجود، واکنش حقوق بین الملل نسبت به این سلاح راهبردی را تحلیل نموده است. به استثنای موارد خاص،  تولید و کاربرد  این  سلاح  از منظر حقوق بین­ الملل ممنوع نیست و همه دولتها از جمله جمهوری اسلامی ایران  حق برخورداری از این سلاح را به منظور تأمین امنیت و دفاع مشروع خویش دارند. با بررسی و تحلیل دکترین امنیتی و دفاعی جمهوری اسلامی ایران و نیز  وضعیت کشورهای رقیب و دشمن، این حقیقت بدست می­ آیدکه برنامه موشکی ایران جنبه بازدارندگی و دفاعی دارد و با لحاظ انواع تحریم­ های تسلیحاتی و فشارهای سیاسی اقتصادی قدرت­ های جهانی گریز ناپذیر بوده و در تعارض با تعهدات بین ­المللی در این حوزه نیست.