بررسی اثرات نوسانات اقلیمی بر تولید گندم دیم و آبی منطقه رودبار استان گیلان
نویسندگان
1 استادیار بخش تحقیقات زراعی-باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی گیلان، سازمان تحقیقات،آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ایران
2 مسئول آمار و داده های اداره کل هواشناسی استان گیلان
3 محقق بخش تحقیقات اقتصادی، اجتماعی و ترویج کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی گیلان، سازمان تحقیقات،آموزش و ترویج
4 محقق بخش تحقیقات اقتصادی، اجتماعی و ترویج کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی گیلان، سازمان تحقیقات،آموزش و ترویج
5 محقق بخش تحقیقات جنگلها، مراتع و آبخیزداری ، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی گیلان، سازمان تحقیقات،آموزش و ترویج کشاورزی،
doi
10.22125/agmj.2024.395251.1150چکیده
تغییر اقلیم، بهعنوان یکی از چالشهای مهم اثرگذار بر اکوسیستمهای زمین، ضمن ایجاد محدودیت در تولید محصولات پایدار، بر جنبههای اجتماعی و محیطزیستی نیز اثر منفی گذاشته است. همچنین تغییرات آب و هوایی از طریق تغییر در متغیرهای اقلیمی مانند دما، بارندگی و رطوبت مستقیماً بر بخش کشاورزی تأثیر خواهد گذاشت. ازاینرو در پژوهش حاضر اثرات تغییر اقلیم بر تولید گندم به تفکیک دیم و آبی در شهرستان رودبار استان گیلان مورد بررسی قرار گرفت. به همین جهت از دادههای ایستگاه هواشناسی منجیل و آمارنامه کشاورزی شهرستان رودبار طی سالهای 1379-1399 و رهیافت اقتصادسنجی خودرگرسیون برداری با وقفه توزیعی (ARDL) استفاده شده است. نتایج کوتاه و بلندمدت نشان داد که نوع اثرگذاری متغیرهای اقلیمی میانگین دما، میانگین بارش و رطوبت نسبی بر میزان تولید گندم دیم و آبی در بلندمدت معنیدار و مشابه است؛ اما میزان اثرگذاری متغیرهای مذکور بر تولید گندم دیم بیشتر از آبی بوده است. بهطوریکه با یک درصد افزایش در میانگین دما، میزان تولید گندم دیم و آبی به ترتیب 04/3 و 2/1 درصد کاهش خواهد یافت. همچنین با افزایش یکدرصدی میزان بارش، میزان تولید گندم دیم و آبی به ترتیب 57/0 و 4/0 درصد افزایش خواهد یافت. از سوی دیگر با افزایش یک درصدی رطوبت نسبی نیز میزان تولید گندم دیم و آبی 28/0 و 06/0 درصد افزایش خواهد یافت. به جهت کاهش اثرات منفی تغییر اقلیم، آگاهسازی تولیدکنندگان نسبت به عواقب تغییر اقلیم و کشت گونههای مقاوم و متناسب با اقلیم هر منطقه پیشنهاد میگردد.