ارزیابی روشهای مختلف مدیریت علفهای هرز بر ویژگیهای عملکردی و فیتوشیمیایی رازیانه
نویسندگان
1 گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران
2 گروه مهندسی ژنتیک و تولید گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران
3 گروه علوم و مهندسی باغبانی، مرکز پژوهشی اصلاح و توسعه گیاهان دارویی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران.
doi
10.22059/jci.2025.383536.2902چکیده
هدف: کشتوکار رازیانه بهدلیل بازار مناسب و کاربردهای متنوعی که در صنایع غذایی و دارویی دارد، در حال توسعه است. یکی از مهمترین عوامل خسارتزا در مزارع رازیانه، علفهای هرز هستند. بنابراین، دستیابی به مناسبترین روش کنترل علفهای هرز مزرعه رازیانه از ضروریات است.روش پژوهش: در این پژوهش تأثیر 11 روش مختلف کنترل علفهای هرز شامل علفکشهای گلایفوسیت، پاراکوات، آفالون، دیورون و سرکه، یکبار کولتیواسیون، دو بار کولتیواسیون، وجین دستی، آتش شعلهافکن، آلوده به علف هرز و عاری از علف هرز، بر رشد علفهای هرز و نیز ویژگیهای رشدی، عملکردی، و فیتوشیمیایی رازیانه شامل میزان اسانس و ترکیبات تشکیلدهنده آن، مطالعه گردید. آزمایش مذکور در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سال 1400 در دانشکده کشاورزی دانشگاه کردستان انجام گرفت.یافتهها: تیمار علفکش بر صفات وزن خشک اندام هوایی، وزن هزاردانه، عملکرد میوه، محتوای اسانس و عملکرد اسانس رازیانه و نیز وزن خشک علفهای هرز تأثیر معنیداری داشت، اما ارتفاع بوته و تعداد چتر در بوته رازیانه تحت تأثیر معنیدار تیمار علفکش قرار نگرفتند. بیشترین میانگین عملکرد میوه رازیانه در هکتار (95/3 تن) متعلق به تیمار عاری از علف هرز بود و بهدنبال آن تیمارهای وجین دستی و دیورون قرار داشتند (بهترتیب 63/3 و 3/3 تن در هکتار). کمترین علفهرز (54/3 گرم در مترمربع) از تیمار عاری از علف هرز بهدست آمد که البته با تیمارهای وجین دستی و آتش شعلهافکن تفاوت معنیداری نداشت. محتوای اسانس میوههای رازیانه در تیمارهای اعمالشده (غیر از تیمار عاری از علف هرز) تفاوت معنیداری با هم نداشتند. بیشترین عملکرد اسانس (3/133 لیتر در هکتار) از میوههای تیمار وجین دستی، و کمترین آن (9/63 لیتر در هکتار) از تیمار گلایفوسیت بهدست آمد. ترکیبات غالب اسانس در همه تیمارها یکسان و شامل آنتول، فنکون و د-لیمونن بودند. بیشترین مقدار ترکیبات آنتول (53/73 درصد)، فنکون (21/12 درصد) و د-لیمونن (56/11 درصد) بهترتیب در تیمارهای گلایفوسیت، آلوده به علف هرز و سرکه مشاهده گردید.نتیجهگیری: چنانچه هدف حذف قابلقبول علفهای هرز، عملکرد بیشتر میوه و اسانس همراه با کمترین آسیب به محیط زیست باشد، بعد از تیمار عاری از علف هرز، تیمار وجین دستی برترین تیمار بود. اما چنانچه علاوه بر دستیابی به عملکرد بالای محصول، کاهش هزینههای کنترل علف هرز نیز مدنظر باشد، تیمار دیورون برتر بود. از نظر کیفیت اسانس (میزان بالای آنتول و فنکون و میزان کم استراگول)، تیمار آلوده به علف هرز برترین بود.