مدل‌سازی حکمرانی شبکه‌های اجتماعی پیام‌رسان داخلی (مورد مطالعه: شهر مشهد)

نویسندگان

1 استادیار گروه مدیریت دولتی، دانشکده علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد

2 دانشجوی دکترای مدیریت دولتی، گرایش تصمیم‌گیری و خط مشی گذاری عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری

3 استادیار گروه مدیریت دولتی، دانشکده علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری

doi
10.22034/fakh.2021.273461.1453
چکیده

حکمرانی شبکه­ای، فضاهای جدیدی از حکومت را، با رفع دوگانگی­های سنتی دولت و جامعه فراهم کرده­است که از طریق بسیج دانش، منابع شهروندان مسئول، نهادهای جامعه مدنی، سازمان­های عمومی و شرکت­های خصوصی امکان­پذیر می­شود. هدف از پژوهش حاضر، مدل­سازی حکمرانی شبکه­های اجتماعی داخلی است. روش تحقیق ترکیبی، مبتنی بر تحقیق آمیخته اکتشافی (کیفی- کمّی) است. جامعه آماری در بخش کیفی، خبرگان دانشگاهی و مدیران فناوری اطلاعات سازمان­های اجرایی و در بخش کمّی، مدیران و کارشناسان فناوری اطلاعات سازمان­های اجرایی منتخب شهر مشهد در تابستان سال 1399 و در حدود 25 سازمان اجرایی به تعداد تقریبی 1250 نفر هستند. در بخش کیفی با استفاده از روش گلوله­برفی تا رسیدن به اشباع نظری با 12 خبره، مصاحبه عمیق انجام شد و در بخش کمّی، برای سنجش مدل، پرسشنامه محقق­ساخته 68 گویه­­ای با روش نمونه­گیری تصادفی طبقه­ای در بین 294 نفر از نمونه ­ها توزیع شد. روایی پرسشنامه با روش صوری و محتوایی و پایایی آن با روش آلفای کرونباخ به میزان 84/0 مورد تأیید قرار گرفت. داده­های کیفی با تحلیل داده بنیاد در نرم افزار MAXqda2018 و داده­های کمی با استفاده از معادلات ساختاری (تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی) و با نرم­افزارهای SPSS و AMOS تحلیل شد. نتایج بخش کیفی حاکی از آن است که مدل حکمرانی شبکه­های اجتماعی داخلی دارای 9 بُعد است که عبارت­اند از: شرایط علّی (ارتباطات مؤثر)، شرایط زمینه­ای (عوامل زمینه‌ای)، شرایط مداخله­ای (سیاست‌گذاری‌های دولتی و پیشرفت اجتماعی)، راهبرد (امنیت و اعتماد و سیاست‌های راهبردی) و پیامد (خانواده، کیفیت ارتباطات و سرنوشت سیاسی). نتایج بخش کمّی نشان داد تمامی ابعاد مدل پارادایمی پژوهش، مورد تأیید واقع شده­اند.