مدلسازی حکمرانی شبکههای اجتماعی پیامرسان داخلی (مورد مطالعه: شهر مشهد)
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت دولتی، دانشکده علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد
2 دانشجوی دکترای مدیریت دولتی، گرایش تصمیمگیری و خط مشی گذاری عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری
3 استادیار گروه مدیریت دولتی، دانشکده علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری
doi
10.22034/fakh.2021.273461.1453چکیده
حکمرانی شبکهای، فضاهای جدیدی از حکومت را، با رفع دوگانگیهای سنتی دولت و جامعه فراهم کردهاست که از طریق بسیج دانش، منابع شهروندان مسئول، نهادهای جامعه مدنی، سازمانهای عمومی و شرکتهای خصوصی امکانپذیر میشود. هدف از پژوهش حاضر، مدلسازی حکمرانی شبکههای اجتماعی داخلی است. روش تحقیق ترکیبی، مبتنی بر تحقیق آمیخته اکتشافی (کیفی- کمّی) است. جامعه آماری در بخش کیفی، خبرگان دانشگاهی و مدیران فناوری اطلاعات سازمانهای اجرایی و در بخش کمّی، مدیران و کارشناسان فناوری اطلاعات سازمانهای اجرایی منتخب شهر مشهد در تابستان سال 1399 و در حدود 25 سازمان اجرایی به تعداد تقریبی 1250 نفر هستند. در بخش کیفی با استفاده از روش گلولهبرفی تا رسیدن به اشباع نظری با 12 خبره، مصاحبه عمیق انجام شد و در بخش کمّی، برای سنجش مدل، پرسشنامه محققساخته 68 گویهای با روش نمونهگیری تصادفی طبقهای در بین 294 نفر از نمونه ها توزیع شد. روایی پرسشنامه با روش صوری و محتوایی و پایایی آن با روش آلفای کرونباخ به میزان 84/0 مورد تأیید قرار گرفت. دادههای کیفی با تحلیل داده بنیاد در نرم افزار MAXqda2018 و دادههای کمی با استفاده از معادلات ساختاری (تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی) و با نرمافزارهای SPSS و AMOS تحلیل شد. نتایج بخش کیفی حاکی از آن است که مدل حکمرانی شبکههای اجتماعی داخلی دارای 9 بُعد است که عبارتاند از: شرایط علّی (ارتباطات مؤثر)، شرایط زمینهای (عوامل زمینهای)، شرایط مداخلهای (سیاستگذاریهای دولتی و پیشرفت اجتماعی)، راهبرد (امنیت و اعتماد و سیاستهای راهبردی) و پیامد (خانواده، کیفیت ارتباطات و سرنوشت سیاسی). نتایج بخش کمّی نشان داد تمامی ابعاد مدل پارادایمی پژوهش، مورد تأیید واقع شدهاند.