تغییرات تناسب اقلیمی مناطق مختلف استان آذربایجانشرقی برای کشت محصولات راهبردی گندم و جو در دهههای اخیر
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز.
2 استادیار، گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
3 استاد، گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز.
doi
10.22125/agmj.2023.381559.1144چکیده
توجه به تناسب اقلیمی در تعیین الگوی کشت، عاملی اساسی در تضمین امنیت غذایی است. در این راستا تناسب اقلیمی مناطق مختلف استان آذربایجانشرقی طی چهار دهه 1360 تا 1390 برای کشت گیاهان راهبردی گندم و جو ارزیابی شد. جداسازی واحدهای اراضی بر مبنای محدوده تحت پوشش ایستگاههای هواشناسی فعال درهر دهه به روش تیسن صورت گرفت. ارزیابی تناسب اقلیم برای کشت دیم و آبی گندم و جو با توجه به نیازهای اقلیمی آنها با استفاده از روش پارامتریک ریشه دوم انجام شد. نتایج نشانگر کلاس تناسب اقلیم خیلی مناسب در هر چهار دهه برای کشت آبی هر دو محصول در سطح استان بود، در حالیکه برای کشت دیم این محصولات بهدلیل محدودیتهای اقلیمی، کلاسهای تناسب متفاوتی از وضعیت متوسط تا نامناسب در نواحی و دهههای مختلف تعیین گردید که میتواند ناشی از نوسانات اقلیمی در منطقه باشد. همچنین نتایج نشان داد تنزل مطلوبیت اقلیمی لزوماً باعث کاهش عملکرد نمیشود زیرا ترکیب عوامل کمتر مساعد اقلیمی و اثرات متقابل آنها ممکن است با تغییر طول دوره رشد و بهرهگیری از فناوریهای نو جبران شود. ارائه الگوی کشت بهینه و جایگزینی گندم دیم با جو دیم براساس تأثیرپذیری تناسب اقلیم اراضی از نوسانات اقلیمی از دیگر نتایج قابل توصیه است.