ارزیابی پیامدهای نظام برنامه ریزی روستایی کشور در استان خراسان شمالی
نویسندگان
1 استاد گروه جغرافیا، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران
2 دانشیار گروه جغرافیا، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی،رشت، ایران.
3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی گروه جغرافیا، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران.
doi
چکیده
این تحقیق بر اساس متغیرهای؛ نارساییها، عوامل محیطی و ناحیهای، توجه و تاکید بر تصمیمگیری و عمل غیر متمرکز، توجه کمتر به جایگاه روستا و سیاستگذاری برنامهریزی توسعه روستایی در دوره قبل و بعد از انقلاب اسلامی و نیز برنامهریزی فرابخشی به جای بخشینگری انجام شد و جامعه آماری نمونه آن دربرگیرنده 127 نفر به روش دلفی بوده است. ابزار پژوهش مصاحبه و پرسشنامه محقق ساخته بوده که روایی، پایایی(روش ضریب آلفای کرونباخ) و نرمال بودن دادهها(آزمون کلموگروف اسمیرونوف) به کمک روشهای آماری مورد تایید قرار گرفتند. در نهایت، جهت آزمون فرضیه های تحقیق از آزمونt تک نمونهای به کمک نرمافزار SPSS آماری استفاده گردید. نتایج تحقیق نشان داد که در پنج فرضیه بر اساس تجزیه و تحلیل آماری استخراج شده از پرسشنامه ها؛ نتایج تخمین، سطح معناداری متغیرهای نارسایی، عوامل محلی و ناحیهای، توجه و تاکید بر تصمیمگیری و عمل غیر متمرکز، توجه کمتر به جایگاه روستا و سیاستگذاری برنامهریزی توسعه روستایی در دوره قبل و بعد از انقلاب اسلامی و نیز برنامهریزی فرابخشی به جای بخشینگری در ارتباط با متغیر مدل نظام سیاستگذاری برنامهریزی توسعه روستایی ایران کمتر از 0/05 میباشد، بنابراین در سطح اطمینان 95 درصد رابطه این متغیرها معنادار است. همچنین مقدار آماره t برای پنج فرضیه به ترتیب 649/36- ، 826/33-، 571/27-، 694/30- و 384/28- بدست آمد. طی فرآیند تحقیق ثابت شد که نظام سیاستگذاری برنامهریزی توسعه روستایی در کشور دارای مشکلات، نارساییها و چالشهایی است. همچنین برنامهریزی متمرکز امکان و مجال استفاده از ظرفیتهای محلی و ناحیهای را برای سیاستگذاران و برنامهریزان توسعه نمیدهد و این مساله خود موجب دور ماندن روستا و مناطق روستایی از توسعه می گردد. تمرکززدایی در برنامهریزی توسعه روستایی کشور باید بهعنوان یک اصل محترم شمرده شده و بهعنوان یک ضرورت تلقی گردد.