پاسخ بیوشیمیایی و جذب عناصر غذایی لوبیا چیتی به هیومیکاسید و منابع فسفر (بیولوژیک و شیمیایی) در شرایط کمآبیاری
نویسندگان
1 گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
doi
10.22059/jci.2024.365576.2856چکیده
هدف: لوبیا یک محصول جهانی میباشد و تنش خشکی دارای اثرات سوء بسیاری بر این گیاه میباشد بنابراین استفاده از موادی که بتواند اثرات مضر تنش را در گیاهان کاهش دهد و همچنین دارای سازگاری با محیط زیست باشد، بسیار ضروری میباشد. لذا پژوهش حاضر بهمنظور بررسی تأثیر هیومیکاسید و فراهمی میزان فسفر و جایگزین کودهای شیمیایی در گیاه لوبیا چیتی، و پاسخ فیزیولوژیک آن انجام گرفت. روش پژوهش: پژوهش انجامشده در شهرستان مشگینشهر روستای آقبلاغ با عرض جغرافیایی 38 درجه و 21 دقیقه و 31 ثانیه عرض شمالی و طول جغرافیایی47 درجه و 39 دقیقه و 53 ثانیه طول شرقی انجام شد. این آزمایش بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با دو فاکتور و سه تکرار اجرا شد. فاکتور اول: تنش خشکی در دو سطح آبیاری کامل (100 درصد ظرفیت زراعی) و کمآبیاری (70 درصد ظرفیت زراعی)، فاکتور دوم: منابع مختلف کودی در شش سطح (کود شیمیایی فسفاته (150 کیلوگرم درهکتار)، کود زیستی فسفات بارور2 (100 گرم درهکتار)، نصف کود شیمیایی فسفاته+کودزیستی فسفات بارور2، کود شیمیایی فسفاته+ هیومیکاسید، کودزیستی فسفات بارور2+ هیومیکاسید (10 لیتر درهکتار)، نصف کود شیمیایی فسفاته+ کودزیستی فسفات بارور2+ هیومیکاسید) بودند.یافتهها: نتایج نشان داد اعمال تنش خشکی منجر به کاهش برخی شاخصهای فیزیولوژیکی مانند کلروفیل a و b شد. با اینحال، تیمار کودی به ویژه نصف کود شیمیایی فسفاته+ کود زیستی فسفات بارور2+ هیومیکاسید منجر به افزایش کلروفیل a، b و کل و افزایش جذب عناصر غذایی نیتروژن، فسفر و پتاسیم شد. میزان مالوندیآلدهید در اثر اعمال نصف کود شیمیایی فسفاته+کودزیستی فسفات بارور2+ هیومیکاسید روندی کاهشی نشان داد و فعالیت آنزیم سوپراکسید دیسموتاز در اثر تنش خشکی و تیمار نصف کود شیمیایی فسفاته+ کود زیستی فسفات بارور2+ هیومیکاسید افزایش یافت. در تیمار آبیاری کامل (100 درصد ظرفیت زراعی)، بین اکثر تیمارهای کودی اختلاف معنیداری از لحاظ آماری در افزایش وزن دانه مشاهده نشد، اما در کمآبیاری مشاهده شد که اعمال تنش و تیمار کودی منجر به افزایش وزن دانه گردید، بهطوریکه بیشترین عملکرد دانه (2/6448 کیلوگرم در هکتار) مربوط به کمآبیاری و تیمار کودی "نصف کود شیمیایی فسفاته+ کود زیستی فسفات بارور2+ هیومیکاسید" بود.نتیجهگیری: بهطور کلی تنش خشکی منجر به کاهش عملکرد و فاکتورهای رشدی چیتی شد و تیمار ترکیبی کود زیستی و هیومیکاسید اثر تنش کاهش و عملکرد گیاه در شرایط تنش حفظ کرد.