تأثیر سبک زندگی در سازمان فضایی معماری مسکونی در ایران (نمونه مورد مطالعه: آشپزخانه حد فاصل سال های 1304 تا 1357 ﻫ.ش)
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
2 استاد گروه معماری، دانشکده هنر و معماری واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب
doi
چکیده
اوایل قرن بیستم با ظهور فناوریهای جدید، تغییراتی در معماری مطبخ به عنوان یکی از مهمترین عرصههای حضور زنان در واحد مسکونی صورت گرفته است. این تغییرات در ساختار، جانمایی و معماری فضای مطبخ متناسب با ویژگیهای فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی زنان بوده که در گذر زمان به صورتهای مختلف نمود یافته است. هدف این تحقیق بررسی تأثیر سبک زندگی در قالب مؤلفههای تکنولوژی و نقش جنسیتی زنان به عنوان متغیرهای مستقل بر ویژگیهای معماری و سازماندهی فضایی آشپزخانه به عنوان متغیر وابسته است و دورۀ پهلوی متغیر کنترل میباشد. روشهای تحقیق در این پژوهش، از نوع توصیفی- تحلیلی، تاریخی- تفسیری و میدانی است. گردآوری دادهها به صورت کتابخانهای، اسنادی و مشاهدۀ مستقیم و میدانی بوده است. نتایج تحقیق نشان میدهد شاخصهای مربوط به جنسیت در این دوره باعث تساوی زن و مرد به ویژه در طبقات متوسط و مرفه اجتماع شده است که به تبعِ آن، فضاهای اندرونی و بیرونی به تدریج حذف و آشپزخانه از گوشۀ حیاط و زیرزمین به داخل خانه منتقل شده است و به عنوان یک فضای بینابین (عرصه مشترک) در ارتباط با سایر فضاها قرار گرفته است. ظهور دستاوردهای معماری مدرن نیز، امکان این تغییر و تحولات را میسر کرده است