تأثیر ریزوباکتریهای محرک رشد بر مهار زیستی و فعالیت برخی آنزیمهای آنتیاکسیدانی دو ژنوتیپ مقاوم و حساس گندم (Triticum aestivum L.) آلوده به قارچ Fusarium graminearum
نویسندگان
1 گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.
2 گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران.
3 گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.
4 گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.
doi
10.22059/jci.2024.362222.2833چکیده
هدف: گیاه گندم هر ساله تحت تأثیر بیماریهای قارچی مختلف از جمله بلایت فوزاریومی سنبله گندم قرار می گیرد. تلقیح بذور با ریزوباکتریهای بومی افزاینده رشد گیاه (PGPR)، رویکردی مناسب در مدیریت سلامت، بهبود تولید و کیفیت محصولات کشاورزی میباشد.روش پژوهش: برای ارزیابی توانایی مهار زیستی و فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدانتی پراکسیداز و کاتالاز توسط باکتریهای اندوفیت در ژنوتیپهای مقاوم و حساس گندم آلوده به بیماری بلایت فوزاریومی سنبله، آزمایشی بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در بهار 1401 در دانشکده کشاورزی دانشگاه لرستان انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل چهار جدایه باکتری Pseudomonas brassicacearum،Pseudomonas sp.، Exiguobacterium sp.، Acinetobacter calcoaceticus و مخلوط آنها بود.یافتهها: نتایج نشان داد که در توانایی مهار زیستی بین چهار جدایه، بیشترین درصد بازدارندگی از رشد پرگنه قارچ بیمارگر مربوط به جدایة P. brassicacearum با مقدار 33/49 درصد بود. فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدانی (پراکسیداز و کاتالاز) هم در رقم مقاوم آلوده و هم در رقم حساس آلوده در زمانهای مختلف بعد از مایهزنی با قارچ، نسبت به شاهد افزایش چشمگیری داشت. تیمار مخلوط باکتری+رقم مقاوم+ آلوده با میانگین 41/12 بیشترین و تیمار B3+ حساس+ شاهد با میانگین 59/3 کمترین میانگین فعالیت آنزیم کاتالاز را نشان دادند. همچنین تیمار مخلوط باکتری+رقم مقاوم+ آلوده با میانگین 93/1 بیشترین و تیمار B3+ حساس+ شاهد با میانگین 58/0 کمترین میانگین فعالیت آنزیم پراکسیداز را نشان دادند.نتیجهگیری: با توجه به کارایی بالای سویههای باکتریایی مورداستفاده در افزایش فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدانتی و همچنین توانایی فعالیت ضدقارچی آنها میتوانند بهعنوان یک گزینه مناسب در تولید گیاهان سالم موردبررسی قرار گیرند.