امکان سنجی استفاده از دفاع اضطرار توسط برنامهنویس خودروی خودران بر اساس مبانی حقوق کیفری ایران و رویههای مربوط به قتل ناشی از اضطرار در کامنلا
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرمشناسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران .
2 دانشیار گروه حقوق جزا و جرمشناسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران.
3 دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرم شناسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران.
doi
10.22091/csiw.2021.5699.1856چکیده
پیشرفت در صنعت حمل و نقل و علوم رایانه موجب تولید خودرویی شده است که نیاز به راننده انسانی ندارد و در عوض هوش مصنوعی رانندگی را انجام میدهد. در این حالت برنامهنویس باید شرایطی که امکان تصادف در آن وجود دارد را از قبل پیشبینی کند و هوش مصنوعی را در راستای نشان دادن واکنش منطبق بر قانون آموزش دهد. در برخی از فروض احتمالی که ممکن است در هنگام رانندگی پیش آید، تشخیص واکنش منطبق بر قانون یک چالش اساسی محسوب میشود که باید توسط حقوقدانان حلوفصل گردد تا برنامهنویس با الگو قرار دادن پیشنهاد حقوقدانان، الگوریتمهای خودروی خودران را طوری تنظیم کند که تصادفات احتمالی، منجر به تحمیل مسئولیت کیفری بر او نشود. با عنایت به این موضوع، در مقاله حاضر، با استفاده از منابع کتابخانهای و به روشی توصیفی-تحلیلی به ترسیم فرضهای احتمالی از جمله مواردی که خودروی خودران باید بین کوبیدن به دو گروه انسانی یکی را انتخاب کند پرداخته شده است. در نهایت با توجه به مبانی حقوق داخلی و رویههای مربوط به قتل ناشی از اضطرار در نظام کامنلا در صدد یافتن پاسخ برای این چالشها هستیم. بدین ترتیب تلاش شده است تا چهارچوب نظری لازم در جهت آمادگی نظام حقوقی کشور برای ورود خودرانها و کاهش ریسک فعالیت طراحان و سرمایهگذاران در این حوزه از طریق رفع مسئولیت کیفری ناشی از تصادف خودرانها با انسان بر مبنای قاعده اضطرار ارائه گردد.