بررسی میزان گسیل گازهای CH4، N2O و NO از اراضی کشاورزی (مطالعه موردی: استان خوزستان)
نویسندگان
1 دانشگاه چمران اهواز
2 دانشگاه حکیم سبزواری
3 گروه جغرافیا، دانشکده جغرافیا و علوم محیطی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
doi
10.22125/agmj.2022.214342.1086چکیده
هدف از پژوهش حاضر برآورد شار گازهای CH4، N2O و NO در اراضی کشاورزی خوزستان شامل محصول مرکبات،گندم، خرما، نیشکر و برنج با استفاده از نرم افزار DAYCENT است. در ابتدا نمونهبرداری و تعیین غلظت گاز خروجی در هر واحد زراعی انجام شد و سپس با استفاده از نرمافزار DAYCENT انتشار گازهای مذکور در ایستگاههای مورد مطالعه شبیهسازی گردید. مطابق نتایج، بیشترین میزان انتشار N2O از خاک در گندمزارهای شوش (101/0 تن در هکتار در سال) و کمترین میزان در مزارع کشت و صنعت نیشکر شوشتر (002/0 تن در هکتار در سال) بوده است. متناظرا بیشترین میزان گسیل گاز NO از خاک در باغات مرکبات دزفول (152/0 تن در هکتار در سال) و کمترین در کشت و صنعتهای نیشکر شوشتر (004/0 تن در هکتار در سال) تعیین شد. همچنین برای گاز متان بیشترین مقدار در شالیزارهای باغملک (369/1 تن در هکتار در سال) و کمترین در کشت و صنعتهای نیشکر آبادان (120/0 تن در هکتار در سال) برآورد شد. با توجه به نقش بخش کشاورزی در گسیل گازهای گلخانه ای، استمرار پژوهشهای مشابه در سایر مناطق کشور توصیه میشود.