تغییرات مکانی تبخیرتعرق مرجع در استان کرمانشاه
نویسندگان
1 گروه مهندسی آب، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی
2 گروه مهندسی آب، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی
doi
10.22125/agmj.2021.262567.1106چکیده
با توجه به تغییرات مکانی و کمبود اندازهگیریهای نقطهای تبخیرتعرق، استفاده از روشهای درونیابی جهت برآورد مکانی این کمیت ضروری به نظر میرسد. هدف از این مطالعه برآورد تبخیرتعرق مرجع (ETo) در سطح استان کرمانشاه و مقایسه آن با سند ملی آب کشور میباشد. به این منظور، دادههای روزانه هواشناسی 38 ایستگاه در استان کرمانشاه و استانهای همجوار از سازمان هواشناسی اخذ گردیده و برای محاسبه و پهنهبندی ETo به سه روش بر اساس فرمول پنمن و پنمن- مانتیث استفاده شد. در روشهای اول و دوم، ابتدا دادههای هواشناسی درونیابی و سپس ETo بر اساس آن دادهها محاسبه شد، در حالی که در روش سوم ابتدا مقادیر ETo در ایستگاههای سینوپتیک محاسبه و سپس درونیابی انجام گرفت. به این منظور کل استان به 366 یاخته با ابعاد 10×10 کیلومتر تقسیم و با استفاده از نرمافزار CGMS درونیابی شد. نتایج نشان داد که ETo تغییرات مکانی قابل توجهی درسطح استان دارد. به طور کلی میتوان گفت مناطق غربی که دمای بیشتر و ارتفاع کمتری دارند، تبخیرتعرق بالاتری دارند. مقادیر ETo محاسبه شده در استان کرمانشاه بر اساس روش پنمن– مانتیث بیشتر از روش پنمن بود. گرچه کمیت ETo در سند ملی آب کشور بر اساس فرمول پنمن– مانتیث محاسبه شده ولی مقدار آن در دشتهای استان با مقادیر برآوردی با روش اول (فرمول پنمن) مطابقت داشت.