تبیین الگوهای سیاستی و تحولات سیاست گذاری اجتماعی ایران درحوزة «مادری/ اشتغال»
نویسندگان
1 دانشگاه تربیت مدرس
2 دانشگاه تربیت مدرس
3 دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی
4 دانشگاه تربیت مدرس
doi
چکیده
حوزة «مادری/ اشتغال» به همزمانی نقشهای مادری و شغلی برای زنان اشاره دارد که از جهات مختلفی قابل تأمل و نیازمند تدبیر و مدیریت است. تدابیر حاکمیت در راستای تسهیل این امر، تحت مقولة «سیاست اجتماعی» که از ابزار مدیریت مخاطرات اجتماعی و پاسخ به نیازهای گروههای خاص میباشد قابل تحقق است. این پژوهش با هدف فهم تحولات و الگوهای حاکم بر سیاستهای اجتماعی در حوزة «مادری/ اشتغال»، با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی انجام شده است. مهمترین نتایج این پژوهش عبارت است از:1- سیاستگذاری ایران در چهار دهة اخیر به دلیل تغییر تسهیلات ارائه شده بر اساس تعداد فرزندان، از مهمترین ابزارهای تنظیم جمعیت به شمار رفته است. 2- سیاستگذاری در این حوزه، تأخیری و پسینی بوده است. 3- در سیاستهای تسهیلی ایران خدماتی در راستای حمایت از شیردهی طبیعی مادران شاغل اختصاص داده شده است. اما افزایش گرایش به مصرف شیرخشک و ارتباط آن با سیاستگذاری تسهیل مادری، میتواند نشاندهندة عدم اجرای مطلوب سیاستهای مربوطه باشد. 4- برخی از تحولات نوشتاری خدمت پارهوقت، از کفایت آن کاسته است. 5- الگوهای سیاستگذاری ایران در شاخصهای «جمعیت» و «مراقبت»، چندوجهی، عمدتاً مستقیم و به سمت ترویج و تحکیم الگوی «مرد نانآور/ زن مراقب» بوده است.