تحلیل تطبیقی حکمروایی خوب شهری- مطالعه موردی: مناطق 2 و 10 شهر تهران
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 استاد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
4 دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
چکیده
استفاده از فناوری اطلاعات در طی یک دهه اخیر در شهر تهران سبب شکلگیری عرصههای متفاوتی از زندگی شهروندی شده است. از جمله مواهب شهر هوشمند برای کلانشهر تهران تسهیل امور مدیریت شهری است. از این منظر تحقیق حاضر تلاش دارد، با توجه به ارتباط بین شاخصهای حکمروایی خوب شهری و هوشمندسازی، میزان تحقق پذیری شاخصهای حکمروایی خوب شهری را مورد بررسی قرار دهد. روش تحقیق حاضر توصیفی ـ تحلیلی است که با استفاده از دادههای میدانی (پرسشنامه) و آزمونهای آماری مانند t-test ، و مدلهای تصمیمگیری مانند ویکور مناطق هدف را به لحاظ شاخصهای حکمروایی خوب شهری مقایسه نماید. در این تحقیق بررسی و ارزیابی شاخصهای حکمروایی خوب شهری از نظر ساکنین مناطق شهر (2 و 10) تهران و هوشمند سازی از نظر کارشناسان و مسئولین شهرداری تهران مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفته است. جامعه آماری تحقیق منطقه 2 (به عنوان منطقه برخوردار) و منطقه 10 (به عنوان منطقه کم برخوردار) شهر تهران میباشد که با استفاده از آزمون کوکران حجم نمونه آماری 384 نفر (262 نفر از منطقه 2 و 122 نفر از منطقه 10) انتخاب شده است. علاوه بر این با استفاده از روش گلوله برفی برای بررسی رابطه بین شاخصهای شهر هوشمند و حکمروایی خوب شهری تعداد 60 ( 40 نفر مسئولین و 20 نفر گروه کارشناس خبره) نفر از مسئولین و کارشناسان خبره انتخاب شده است. نتایج به دست آمده از تحقیق نشان داد میانگین مطلوبیت شاخص های حکمروایی خوب شهری در منطقه 10 شهر تهران کمتر از حد متوسط بوده بنابراین این منطقه از وضعیت نامناسب و نامطلوبی از حکمروایی بر خوردار است. نتایج حاصل از تحلیل مدل ویکور برای رتبه بندی مناطق نشان میدهد که منطقه 2 وضعیت بهتری داشته و منطقه 10 (به عنوان منطقه کم برخوردار) در اولویت اول برای بهبود شرایط اجرای حکمروایی خوب شهری است.