ارائۀ یک روش نوین برای ارزیابی ریسک خشکسالی استان فارس با تلفیق داده های ماهانۀ بارندگی ماهوارۀ TRMM و داده های شاخص پوشش گیاهی NDVI سنجندۀ Terra/MODIS
نویسندگان
1 استادیار دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه
2 کارشناس ارشد رشتۀ آبخیزداری، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه
3 دانشجوی دکتری هیدرولوژی، دانشگاه آبرن، ایالات متحده
doi
10.22059/jphgr.2014.50621چکیده
این پژوهش با هدف تهیۀ نقشۀ خطر خشکسالی استان فارس با ترکیب روش شاخص خشکسالی هواشناسی SPI و روش آنومالی NDVI انجام گرفته است. ابتدا بهکمک دادههای ماهانۀ بارندگی از 44 ایستگاه استان فارس طی دورۀ آماری 2008-2000، شاخص خشکسالی SPI فصل رشد گیاهان محاسبه شد. سپس نقشههای SPI را با استفاده از روش کریجینگ معمولی تهیه شده و در پنج کلاس از نظر شدت خشکسالی (در هر سال) قرار گرفتند. پس از اعتبارسنجی دادههای ماهواره TRMM، نقشۀ SPI فصل رشد گیاهان در هر سال بهدست آمد. نتایج پژوهش بیانگر انطباق قابل قبول نقشههای SPI دادههای زمینی و SPI مبتنی بر دادههای TRMM است. در مرحلۀ بعد، نقشههای آنومالی شاخص NDVI فصل رشد گیاهان با استفاده از لایههای NDVI سنجندۀ MODIS در دورۀ نُهساله تهیه شد و در پنج کلاس شدت خشکسالی (در هرسال) طبقهبندی شدند. نقشۀ فراوانی خشکسالی از روی نقشههای باینری سالانه (بودن یا نبودن خشکسالی) استخراج شده است. از ترکیب وزنی خطی نقشههای احتمال وقوع خشکسالی دو روش شاخص SPI و آنومالی NDVI، نقشۀ ریسک خشکسالی بهدست آمد. براساس این نقشه، تقریباً بیشتر استان فارس مستعد خشکسالی بوده و خشکسالی با شدتهای مختلف را در دورۀ آماری مذکور تجربه کرده است.