تاثیر کاربرد روی و پتاسیم بر برخی صفات فیزیولوژیکی و عملکرد گندم (Triticum aestivum L.) تحت تنش خشکی
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی گروه کشاورزی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران
2 1دانشجوی دکتری اکوفیزیولوژی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بروجرد
3 استادیار بخش تولید نهال و بذر مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی همدان، همدان، ایران
4 استادیار گروه کشاورزی، دانشگاه ازاد واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران
doi
10.22059/jci.2023.343548.2715چکیده
به منظور بررسی تاثیر کاربرد روی و پتاسیم بر برخی صفات مورفولوژیکی و عملکرد گندم (Triticum aestivum L.) تحت تنش خشکی، آزمایشی به صورت اسپلیت-فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی (RCBD) با سه تکرار طی دو سال 97 و 98 در مرکز تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی و منابع طبیعی همدان اجرا گردید. عامل کرت اصلی شامل سطوح آبیاری (نرمال و تنش رطوبتی) و عامل کرت فرعی شامل دو فاکتور محلولپاشی کودهای پتاس و روی بود. کود پتاس از منبع K2O (40 درصد) با احتساب 2 لیتر در هکتار در سه سطح 1) عدم مصرف، 2) محلولپاشی در ابتدای مرحله آبستنی، 3) محلول پاشی برگی بعد از گرده افشانی و کود روی محلول در آب (10 درصد) با احتساب 4 لیتر در هکتار در سه سطح 1) عدم مصرف، 2) محلول پاشی در ابتدای مرحله آبستنی، 3) محلولپاشی بعد از گردهافشانی استفاده گردید. نتایج تجزیه واریانس بیانگر وجود تفاوت معنیدار بین تیمارها در تمام صفات مورد بررسی بود. تفاوت معنیداری (p < 0.01) در تمامی صفات مورد ارزیابی تحت شرایط تنش و بدون تنش مشاهده گردید. مصرف توأم کود پتاسیم و روی در ابتدای مرحله آبستنی در مقایسه با شاهد، عملکرد دانه (5/4 درصد) و محتوای نسبی آب برگ (8/5 درصد) را در شرایط تنش افزایش داد.