ارزیابی بخار آب ‏قابل‏ بارش داده‏ های ERA-Interim و NCEP-NCAR با رادیوسوند برای ایستگاه شیراز

نویسندگان

1 دانشیار بخش مهندسی آب و مرکز پژوهش‌های جوی اقیانوسی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، ایران

2 بخش آب دانشکده کشاورزی شیراز

doi
10.22125/agmj.2019.158865.1047
چکیده

بخار آب نقش مهمی در ترازمندی رطوبتی جو و نیز فرآیند بارش در لایه پایینی وردسپهر ایفا می‌کند. در این مطالعه، روند تغییرات بخار آب قابل بارش که جمع بخار آب در لایه‌های مختلف می‏باشد، با استفاده از داده‏های رادیوسوند برای ایستگاه همدیدی شیراز برای دوره ۲۰۱۷‌-‌۱۹۹۰ تحلیل شده است. همچنین داده‏های بازتحلیل پایگاه داده NCEP-NCAR و ERA- Interim از مرکز ECMWF دریافت و جهت مقایسه مورد استفاده قرار گرفتند. با استفاده از آماره آزمون من-کندال، روند معنی‌داری در بخار آب قابل بارش داده‏های رادیوسوند و ECMWF  برای تمامی ماه‏ها (به جز داده‏های رادیوسوند در ماه اوت) مشاهد نشد. روند بخار آب قابل بارش داده‏های رادیوسوند برای بیش‌تر ماه‌ها کاهشی و غیرمعنی‌دار می‏باشد. اما آزمون‌های شیب خط و من-کندال هر دو نشان دادند که روند سالانه داده‌های NCEP-NCAR  معنی‌دار و افزایشی است. نرخ کاهشی و افزایشی بخار آب قابل بارش داده‌های رادیوسوند و NCEP-NCAR به ترتیب 29/0 و 52/0 میلی‏متر در هر دهه است. برای تمامی ماه‏ها (به جز آوریل)، بین داده‏های رادیوسوند و ERA- Interim یک همبستگی مثبت در سطح معنی‌داری %۵ وجود دارد. اما ضریب همبستگی پیرسون برای NCEP-NCAR برای هیچ یک از ماه‌ها معنی‌دار نیست. تفاوت میانگین داده‏های بخار آب قابل بارش ERA- Interim و NCEP-NCAR به ترتیب کم برآوردی و بیش برآوردی را نشان می‏دهند. جذر میانگین مربعات خطا میان داده‌های رادیوسوند و ERA- Interim به طور کلی کم‌تر از NCEP-NCAR است. در مجموع، داده‌های ERA- Interim  دقت بالاتری دارند و با داده‏های رادیوسوند سازگارتر می‏باشند.