پهنهبندی آسیبپذیری از خشکسالی در ایران با استفاده از مدل AHP و منطق فازی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری بیابانزدایی، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه کاشان
2 دانشجوی دکتری مدیریت و کنترل بیابان، گروه احیا مناطق خشک و کوهستانی، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران
3 دانشجوی دکتری بیابانزدایی، گروه احیا مناطق خشک و کوهستانی، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران
4 دانشیار، گروه احیا مناطق خشک و کوهستانی، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران
doi
10.22125/agmj.2019.113607.چکیده
در مطالعه حاضر، به منظور ارزیابی آسیبپذیری به خشکسالی از روش تحلیل سلسله مراتبی متشکل از پنج شاخص اقلیم، توپوگرافی، تراکم آبراهه، کاربری اراضی و منابع آب زیرزمینی استفاده شد. پس از تعیین وزن هر یک از شاخصها و زیر شاخصها، با استفاده از توابع منطق فازی در نرمافزار ArcGIS، نقشه عضویت فازی هر یک از شاخصها محاسبه و با استفاده از عملگر فازی امگا (9/0=γ) همپوشانی آنها ترسیم و طبقهبندی شد. بررسی نقشه آسیبپذیری خشکسالی ایران نشان داد نواحی مرکزی، شرق، جنوب، شمال شرق و جنوب شرق کشور به طور عمده در دو کلاس آسیبپذیری خیلی کم یا خیلی زیاد قرارگرفتهاند. همچنین نواحی رشتهکوههای زاگرس و البرز در کلاس زیاد قرار میگیرند. اکثر مناطق شمال غرب و غرب کشور همچنین سواحل شمالی در کلاسهای آسیبپذیری متوسط تا خیلی کم قرار دارند. این عامل در ناحیه اطراف دریاچه ارومیه در محدوده زیاد تا متوسط متغیر بود.
