نقش آفرینی قاعده حل‌تعارض به پشتیبانی روش‌های حل‌تعارض (با بهره مندی ازآورده های حقوق تطبیقی)

نویسندگان

1 استادیار گروه حقوق ،دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کاشان.

doi
10.22091/csiw.2020.3623.1455
چکیده

اعمال انحصاری روش دوجانبه در حقوق بین ­الملل خصوصی ایران مسائلی در پی دارد. در مرحله ایجاد حق، این روش باعث تعیین قانون بیگانه درحوزه‌هایی می‌شود که صلاحیت قانون ماهوی مقردادگاه محرز­ است. به­ علاوه، این روش احاله را توجیه نمی­کند. استدلال قیاس منطقی روش و عدم امکان سازگاری قاعده با موضوعات خاص مسئله‌ساز است. در مرحله اجرای حق، حکم دادگاه بیگانه مستند به قانون غیرصالح به موجب قاعده حل‌تعارض ایران شناسایی ‌نمی‌شود. می ­توان با بهره­ مندی از آورده­ های حقوق تطبیقی و با روش توصیفی-تحلیلی مسائل را حل کرد. در مرحله ایجاد حق، قاعده حل‌تعارض باید با روش یک‌جانبه نیز نقش ­آفرینی ­‌کند تا اعمال قوانین فوق امری مقرّ دادگاه و احاله توجیه­ پذیر باشد. در مرحله اجرای حق، ترکیب روش­های یک­جانبه و «شناسایی» باعث می­شود صرفاً حکم دادگاه بیگانه در تعارض با قانون فوق ­امری ایران شناسایی نگردد تا راهکارهای سیستم­ های حقوقی دیگر لحاظ شوند. دراین صورت، اثر نظم عمومی افزایش خواهد یافت تا منافع ملی در قربانگاه هماهنگی راه کارها از بین نرود.