اثر جایگزینی درآمد نفت با مالیات بر رفاه طول عمر با تأکید بر نقش نهادهای حاکمیتی (الگوی نسلهای همپوشان)
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری علوم اقتصادی دانشگاه آزاد اصفهان (خوراسگان
2 استادیار اقتصاد دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان (خوراسگان
3 استاد گروه اقتصاد دانشگاه اصفهان
4 استادیار اقتصاد دانشگاه آزاد اسلامی خمینی شهر
doi
10.22034/ecoj.2022.42633.2761چکیده
بهبود کیفیت نهادهای کشور با جذب سرمایهگذاران، به ارتقاء سطح رشد، توسعه و رفاه اقتصادی منجر میشود. با این وجود این مسئله مطرح است که بهبود کیفیت نهادی در کشور در حالتوسعه متکی به درآمد حاصل از فروش منابع نفت، همچون ایران، چه تاثیری بر رشد و رفاه اقتصادی دارد. به دلیل بیننسلی بودن درآمدهای حاصل از سرمایههای طبیعی، عدالت حکم میکند که بهرهبرداری از این منابع با توجه به حقوق بیننسلی صورت گیرد. از طرفی به دلیل تأثیرپذیری قیمت نفت از تصمیمات سیاستی سایر دولتها، کشورهای نفتخیز در پی یافتن درآمدهای جایگزین مناسب هستند. یکی از موجهترین منابع درآمدی دولت برای جایگزینی با فروش منابعطبیعی، درآمد مالیاتی است. هدف مقاله حاضر تحلیل اثر جایگزینی درآمد نفت با مالیات بر رفاه طولعمر در ایران، با توجه به کیفیت نهادها است. بنابراین الگوی اثر درآمد نفت بر شاخصهای نهادی حکمرانیخوب، به روش حداقلمربعاتپویا طی سالهای 1396-1375 برآورد و رابطهای به شکل U معکوس بین سهم درآمد نفت از تولید با شاخصهای نهادی، و رابطه مستقیم بین سهم درآمد مالیات از تولید با آنها نتیجه گرفته شد. سپس اثر شاخصهای نهادی بر رفاه طولعمر در قالب الگوی نسلهای همپوشان و به روش معادلات به ظاهر نامرتبط برآورد شد. نتایج نشان داد که برخی از شاخصهای نهادی بر رفاه طولعمر اثر مثبت، برخی اثر منفی یا اثر معناداری نداشتهاند. اجرای سناریوهایی برای جایگزینی درآمد نفت با مالیات نشان داد که با اختصاص بخشی از درآمد نفت به صندوق توسعه ملی و افزایش مالیات بر دستمزد، رفاه طولعمر افزایش مییابد.