تعیین لایسیمتری تبخیرتعرق و ضریب گیاهی گندم در دشت تبریز و مقایسه آن با روش پیشنهادی فائو 56

نویسندگان

1 استادیار بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان شرقی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی،

2 کارشناس بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان شرقی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تبریز، ایران

doi
10.22125/agmj.2019.171004.1057
چکیده

این مطالعه برای تعیین تبخیرتعرق و ضریب گیاهی گندم رقم الوند در طول فصل رشد در دشت تبریز توسط لایسیمتر زهکش‌دار و مقایسه آن با مقدار برآوردی توسط روش پنمن مانتیث FAO-56 انجام شد. مقدار تبخیرتعرق با اندازه‌گیری عوامل معادله بیلان آبی در طی چهار سال در دوره‌های ده روزه محاسبه گردید. نتایج نشان داد که متوسط این کمیت در طول فصل رشد 732 میلی‌متر بوده است که از این مقدار به طور متوسط 132 میلی‌متر توسط بارندگی تأمین می‌گردد و بقیه (600 میلی‌متر) باید توسط آبیاری تأمین شود. تبخیرتعرق اندازه گیری شده تطابق مناسبی (R2 = 0.92, NRMSE = 0.11) با مقدار برآورد شده توسط روش پیشنهادی FAO-56 (721 میلی‌متر) داشت. متوسط تبخیرتعرق مرجع برای طول دوره رشد گندم در یک مطالعه هم‌زمان لایسیمتری 715 میلی‌متر اندازه‌گیری گردید که همخوانی خوبی (R2 = 0.98, NRMSE = 0.08) با مقدار برآورد شده توسط روش پنمن- مانتیث پیشنهادی فائو (743 میلی‌متر) داشت. مقدار ضریب گیاهی متوسط برای کل دوره رشد 02/1 محاسبه شد که به طور متوسط برای اوایل دوره رشد، اواسط دوره و دوره رشد انتهایی به ترتیب 54/0، 22/1 و 39/0 بود.