بررسی اثر برهمکنش سالیسیلیک اسید و پنکونازول بر پاسخ های فیزیولوژیکی و بیوشیمیائی گلرنگ (Carthamus tinctorius L.) تحت تنش شوری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فیزیولوژی گیاهی دانشگاه تهران
2 استاد فیزیولوژی گیاهی دانشگاه تهران
3 استاد فیزیولوژی گیاهی دانشگاه تهران
doi
چکیده
در این تحقیق تاثیر سالیسیلیکاسید و پنکونازول بر برخی شاخصهای رشد گیاهی در گیاه گلرنگ تحت تنش شوری مورد بررسی قرار گرفت. ۳ تیمار کلرید سدیم (صفر، ۱۰۰ ، ۲۰۰ میلیمولار)، یک میلیمولار سالیسیلیکاسید و ۱۵ میلیگرم بر لیتر پنکونازول بر گیاهان اعمال گردید. گیاهان به مدت ۲۱ روز تحت این تیمارها قرار گرفتند. نتایج نشان داد که تیمار سالیسیلیکاسید و پنکونازول به تنهایی و همزمان، اثرات قابل توجهی بر گیاهان گلرنگ داشت. تنش شوری سبب کاهش کلروفیل کل گیاه، کاروتنوئیدها، آنتوسیانینها و فلاوونوئیدها و سبب افزایش قند کل گیاه شد. سالیسیلیکاسید سبب افزایش معنیدار محتوای کلروفیل کل، کاروتنوئیدها، آنتوسیانینها و فلاوونوئیدها در گیاهان شد. پنکونازول سبب افزایش کلروفیل در گیاهان تحت تنش شوری، کاهش کاروتنوئیدها و افزایش فلاونوئیدها در گیاهان تحت تیمار ۲۰۰ میلیمولار ، افزایش آنتوسیانینها در گیاهان شاهد و تحت تیمار ۱۰۰ میلیمولار و افزایش قند کل در گیاهان شاهد و تحت تیمار ۲۰۰ میلیمولار شد. کاربرد همزمان سالیسیلیکاسید و پنکونازول سبب افزایش کلروفیل کل در گیاهان تحت تنش، ۲۰۰کاروتنوئیدها و افزایش فلاونوئیدها در گیاهان تحت تیمار ۲۰۰ میلیمولار، افزایش آنتوسیانین در گیاهان شاهد و تحت تیمار ۱۰۰ میلیمولار، افزایش قند کل در گیاهان شاهد و تحت تیمار ۲۰۰ میلیمولار شد. در مجموع، به نظر مـیرسـد کـاربرد سالیسـیلیکاسـید و پنکونازول میتواند باعث سازگاری گیـاه گلرنگ با تـنش شـوری شود که با توجه به ارزان و قابل دسترس بودن، برای افزایش مقاومت گیاه گلرنگ به تنش شوری میتوانند مورد توجه قرار گیرند.