بررسی تأثیر قارچ مایکوریزا، نسبت ترکیبی اکسین/ جبیرلین و آسکوربیک اسید بر خصوصیات فیزیولوژی و زراعی ذرت

نویسندگان

1 گروه زراعت، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران. رایا‌نامه: shokohfar@iauahvaz.ac.ir

2 گروه زراعت، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران. رایا‌نامه: dadnia@iauahvaz.ac.ir

3 گروه زراعت، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران. رایا‌نامه: Marashi@iauahvaz.ac.ir

4 گروه زراعت، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران. رایانامه: Jamshidnia@iauahvaz.ac.ir

5 نویسنده مسئول، گروه زراعت، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران. رایا‌نامه: sakynejad@iauahvaz.ac.ir

doi
10.22059/jci.2022.338452.2674
چکیده

به‌منظور بررسی تأثیر تلقیح مایکوریزا، نسبت ترکیبی اکسین/ جبیرلین و آسکوربیک اسید بر عملکرد و اجزای عملکرد ذرت این پژوهش دو ساله (1398-1397) به‌صورت طرح اسپیلت فاکتوریل در قالب بلوک‌های کامل تصادفی در سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی شهید سالمی واقع در شمال شهر اهواز انجام گرفت. فاکتور اصلی تیمارها شامل قارچ مایکوریزا (گونة گلوموس اینترارادیسز) در دو سطح (تلقیح و عدم تلقیح) پیش از کاشت و فاکتور فرعی شامل نسبت هورمون اکسین به جیبرلین در سه سطح (صفر درصد، 600/300، 300/600) میلی­گرم بر لیتر و آسکوربیک‌اسید در سه سطح (صفر، 100، 200) میلی­گرم بر لیتر به‌صورت محلول‌پاشی انجام شد. نتایج نشان داد که مایکوریزا بر وزن خشک برگ، ساقه و بلال و وزن دانه و عملکرد و هم‌چنین صفات بیولوژیکی تأثیر معنی‌داری دارد. به‌ترتیب بالاترین مقدار عملکرد دانه (۷۲/۷۴۱۰) کیلو­گرم در سطوح تیماری تلقیح مایکوریزا، نسبت اکسین به جیبرلین ۶۰۰ میلی­گرم به ۳۰۰ میلی­گرم و در ۲۰۰ میلی­گرم آسکوربیک‌اسید و بالاترین عملکرد وزن خشک ساقه (100 گرم) در برهم‌کنش سه‌گانه عامل‌های آزمایش در سطوح تیماری عدم تلقیح مایکوریزا، عدم مصرف ترکیب هورمونی و مصرف ۱۰۰ میلی­گرم آسکوربیک‌اسید، بالاترین عملکرد میزان دانه در ردیف (۴۶/۴۵ درصد) در نسبت اکسین به جیبرلین ۶۰۰ میلی­گرم به ۳۰۰ میلی­گرم و مصرف ۲۰۰ میلی­گرم آسکوربیک‌اسید به‌دست آمد. با توجه به تأثیر مثبت کاربرد فاکتورهای آزمایشی، استفاده از میکوریزا و هورمون­های مذکور، و آسکوربیک اسید توصیه می­شود.