تاثیر زیستگاه بر بزهکاری در آموزه های حقوق اسلام و غرب
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آیتالله العظمی بروجردی.
2 استاد گروه حقوق جزا و جرم شناسی، دانشکده حقوق، دانشگاه قم.
3 دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرم شناسی، دانشگاه امام صادق علیه السلام
doi
10.22091/csiw.2019.2802.1308چکیده
زیستگاه و محیط اجتماعی یکی از عواملی بسیار مهمی است که در خلق و خو و رفتار فرد تاثیر گذاشته و در صورت همبستگی با سایر شرایط میتواند شخص را به سمت جرم سوق دهد و یا در پیشگیری از جرم مفید واقع شود. کتله، امیل دورکیم و انریکو فری از جمله اندیشمندانی هستند که معتقدند زیستگاه و محیط اجتماعی در صورت همبسته بودن با برخی عوامل میتواند موجب بروز جرم گردد. آموزههای اسلامی نسبت به این مسأله بی تفاوت نبوده، بدین معنا که با تقسیم محیط اجتماعی به زیستگاه فیزیکی و محیطی، ارتباط بین آن و جرم را مورد بررسی قرار داده و در همین راستا تشویق به زیستن در برخی مناطق و دوری گزیدن از بعض نواحی را توصیه کردهاند. این عوامل به دو دسته کلان و خرد تقسیم میشوند. برخی از این عوامل کلیت داشته و برخی اینگونه نیستند. نوشتار حاضر با روش تحلیل مفهومی، آموزههای اسلامی را مورد بررسی قرار داده و تأثیر زیستگاه فیزیکی و محیطی بر جرم را اثبات مینماید.