تأثیر نیتروژن استارتر، پوتریسین و نانوسیلیکون بر عملکرد و برخی صفات بیوشیمیایی و فیزیولوژیک نخود دیم

نویسندگان

1 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. رایانامه: sharifi_r@uma.ac.ir

2 نویسنده مسئول، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. رایانامه: raouf_ssharifi@uma.ac.ir

doi
10.22059/jci.2022.338319.2670
چکیده

به­منظور بررسی اثر کاربرد نیتروژن استارتر، پوتریسین و نانوسیلیکون برعملکرد و برخی صفات بیوشیمیایی و فیزیولوژیک نخود دیم، آزمایشی به­صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک‌ کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه­ای نزدیک شهر اردبیل در سال 1400 اجرا شد. فاکتورهای آزمایشی نیتروژن استارتر (عدم کاربرد، کاربرد 20 و 40 کیلوگرم در هکتار از منبع اوره)، محلول­پاشی پوتریسین (محلول­پاشی با آب، کاربرد 5/0 و 1 میلی­مولار پوتریسین) و نانوسیلیکون (محلول­پاشی با آب، کاربرد 25 و 50 میلی­گرم درلیتر) را شامل می­شدند. مقایسه میانگین­ها نشان داد بالاترین سطح از کاربرد نیتروژن، پوترسین و نانوسیلیکون باعث افزایش محتوای کلروفیل a، b، کلروفیل کل و پرولین به­ترتیب 139، 137، 138 و 80 درصد نسبت به عدم کاربرد شد. بالاترین سطح پوترسین و نانوسیلیکون، فعالیت آنزیم­های کاتالاز و پراکسیداز و عملکرد دانه را به­ترتیب 40 و 3/16 و 6/16 درصد در مقایسه با عدم کاربرد پوترسین و نانوسیلیکون افزایش داد. حداکثر عملکرد کوانتومی فتوسیستم دو (به­ترتیب 4/17، 8 و 5/15درصد) و فعالیت آنزیم پلی­فنل‌اکسیداز (به­ترتیب 17، 9 و 21 درصد) در بالاترین سطح از مصرف نیتروژن، پوترسین و نانوسیلیکون به‌دست آمد. به‌نظر می­رسد کاربرد نیتروژن، پوتریسین و نانوسیلیکون می‌تواند به­دلیل بهبود صفات فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی، عملکرد نخود دیم را افزایش دهد.