تاثیر طول گام و مراحل حفر در روش حفاری مرحله ای بر میزان نشست سطح زمین در خط 4 متروی تهران
نویسندگان
1 دانشگاه صنعتی امیرکبیر
2 دانشگاه علوم و تحقیقات
3 دانشگاه صنعتی امیرکبیر
doi
چکیده
برای کنترل نشست ناشی از حفر تونل در مناطق شهری و ایمنی سازههای مجاور، عوامل تاثیرگذار در عملیات حفر باید با توجه به شرایط ژئوتکنیکی منطقه و روش اجرا به درستی تعیین شود. در روش حفاری مرحله ای، طول گام و توالی مراحل حفاری اصلیترین عوامل تاثیرگذار از بعد اقتصادی و اجرائی هستند. این دو عامل ارتباط تنگاتنگی با زمان و هزینه اجرای تونلها به روش حفاری مرحله ای دارند، بنابراین تعیین بهینه آنها یکی از چالشهای اصلی به شمار میآید. در این مقاله، تاثیر تغییرات طول گام و مراحل حفاری در خط 4 متروی تهران، با توجه به در حال اجرا بودن آن، بر میزان نشست سطح مورد بررسی قرار گرفت. از روش سهبعدی اجزای محدود برای تخمین نشست در حالتهای مختلف طول گام و توالی مراحل حفاری استفاده شد. نتایج نشان داد که با توجه به خواص ژئوتکنیکی منطقه و ابعاد حفریه، طول گامهای حفاری محافظهکارانه تعیین شده و پیشنهاد میشود برای بالا بردن راندمان اجرائی، واحد طول گام حفاری در زیر خیابانها در قسمت فوقانی 2 متر و در قسمت زیرین 3متر، و در زیر ساختمانها واحد طول گام حفاری در قسمت فوقانی 1 متر و در قسمت زیرین 3متر انتخاب شود.