تناسبسنجی اراضی بهمنظور احداث مزارع فتوولتائیک بهکمک تلفیق سیستمهای جمع سادۀ وزنی و استنتاج فازی در ایران
نویسندگان
1 کارشناس ارشد سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی، دانشگاه تهران
2 دانشیار جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه تهران
3 کارشناس ارشد سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی، دانشگاه تهران
4 دانشیار مهندسی برق، دانشگاه تهران
doi
10.22059/jphgr.2014.50071چکیده
انرژی خورشیدی یکی از منابع انرژی تجدیدپذیر است که با توجه به موقعیت جغرافیایی ایران، میتواند به خوبی مورد استفاده قرار گیرد. این پژوهش مطالعۀ جامعی را در زمینۀ شناسایی مناطق مستعد و با پتانسیل بالا برای احداث نیروگاههای فتوولتائیک در ایران ارائه داده است. برای انجام پژوهش، در گام نخست پس از تعیین محدودۀ مورد بررسی، معیارهای مؤثر در پتانسیلسنجی بهکمک مطالعات پیشین و روش دلفی استخراج شد. در گام بعد، از روش دیمتل برای پیادهسازی ساختار شبکه و از مدل فرایند تحلیل شبکهای نیز، برای وزندهی معیارها استفاده شد. در ادامه، روش فراابتکاری SAW-FIS برای تلفیق نتایج بهکار گرفته شد و با دقت حدود 84 درصد، پتانسیل کلیۀ خشکیهای ایران برای احداث مزارع فتوولتائیک مورد شناسایی قرار گرفت. نتایج حاصل از مطالعه نشان داد، ایران دارای پتانسیل فوقالعاده بالایی برای بهرهگیری از تکنولوژی فتوولتائیک است؛ بهگونهای که 31 درصد از خشکیهای ایران در سه کلاس عالی، بسیار خوب و خوب قرار گرفتند و مناطق استقراریافته در کلاس یک یا کلاس خیلی ضعیف، کمتر از یک درصد خشکیهای ایران را شامل میشوند. نتایج همچنین نشان داد سه استان یزد، کرمان، خراسان جنوبی، بهترتیب دارای بهترین پتانسیل برای احداث نیروگاههای فتوولتائیک هستند.