مطالعه پاسخ های فیزیولوژیک، رشدی و عملکرد کنجد به کاربرد نانوکود پتاسیم، محلول‌پاشی فولویک‌اسید و کیتوزان تحت تنش خشکی

نویسندگان

1 گروه کشاورزی مرکز تحقیقات تولید و فناوری داروهای گیاهی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد دامغان، دامغان، ایران. رایانامه: sh.rezvan@iau.ac.ir

2 بخش تحقیقات زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان سمنان (شاهرود)، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شاهرود، ایران. رایانامه: m.abedini@areeo.ac.ir

3 گروه کشاورزی مرکز تحقیقات تولید و فناوری داروهای گیاهی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد دامغان، دامغان، ایران. رایانامه: al.damavandi1347@ iau.ac.ir

4 گروه زراعت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد دامغان، دامغان، ایران. رایانامه: amirmizani@yahoo.com

5 نویسنده مسئول، گروه کشاورزی مرکز تحقیقات تولید و فناوری داروهای گیاهی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد دامغان، دامغان، ایران. رایانامه: sinaki@iau.ac.ir

doi
10.22059/jci.2022.331235.2618
چکیده

پژوهش حاضر با هدف مطالعه پاسخ­های فیزیولوژیک، رشدی و عملکرد کنجد به کاربرد نانوکود پتاسیم، کیتوزان و فولویک‌اسید تحت تنش خشکی، در مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی سمنان به­صورت اسپلیت پلات فاکتوریل در قالب طرح بلوک­های­ کامل تصادفی با سه تکرار در سال 1398 اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل، خشکی به­عنوان عامل اصلی (آبیاری کامل، قطع آبیاری در BBCH70 و 60 به‌ترتیب تنش متوسط و شدید) و نانوکود پتاسیم (صفر، 5/1 و 5/2 در هزار) و محلول­پاشی (شاهد، کیتوزان، فولویک‌اسید و 50 درصد کیتوزان+ فولویک‌اسید) به‌عنوان عامل فرعی بودند. استفاده از نانوکود پتاسیم تحت شرایط نرمال و تنش، افزایش معنی­دار کلروفیل b و کل، شاخص سطح برگ، تعداد کپسول، وزن هزاردانه و درصد روغن را در پی داشت. بیش‌ترین عملکرد دانه در کاربرد 5/1 و 5/2 در هزار نانوکود به‌همراه فولویک‌اسید به‌تنهایی یا در ترکیب با کیتوزان (به­ترتیب 2516، 5/2277، 6/2506 و 2/2313 کیلوگرم در هکتار) بود. بالاترین محتوای روغن در کاربرد 5/1 و 5/2 در هزار نانوکود تحت شرایط آبیاری نرمال بود که افزایش 2/13 و 4/15 درصدی داشتند. محلول‌پاشی فولویک‌اسید به‌همراه نانوکود پتاسیم (5/1 در هزار) تحت تنش شدید خشکی بیش‌ترین فعالیت آنزیم­های آنتی‌اکسیدانت کاتالاز، پراکسیداز، آسکوربات پراکسیداز و سوپراکسید دیسموتاز را نشان داد. به­طورکلی، نتایج نشان داد که کاربرد 5/1 در هزار نانوپتاسیم و محلول­پاشی تلفیقی کیتوزان و فولویک‌اسید تحت خشکی شدید، با بهبود صفات فیزیولوژیک منجر به تعدیل اثرات منفی ناشی از خشکی و افزایش شاخص­های رشدی، عملکردی و کیفی کنجد شد.