ارزیابی عملکرد، اجزای عملکرد و صفات کیفی توده‌های بالنگوی شهری باکاربرد برخی مواد ضدتعرق در شرایط دیم

نویسندگان

1 نویسنده مسئول، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران. رایانامه: s.pourbaghaei@itvhe.ac.ir

2 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران. رایانامه: pouryousef@znu.ac.ir

3 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران. رایانامه: yousefi.alireza@znu.ac.ir

4 مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی لرستان، خرم‌آباد، ایران. رایانامه: m.rafiei@areeo.ac.ir

doi
10.22059/jci.2022.329357.2604
چکیده

به‌منظور ارزیابی عملکرد، اجزای عملکرد و صفات کیفی توده­های بالنگوی شهری (Lallemantia iberica L.) با کاربرد برخی مواد ضدتعرق در شرایط دیم در سال زراعی ۱۳۹۸-۱۳۹۷ آزمایشی در دو منطقه کرج و خرم­آباد اجرا شد. آزمایش ­به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با دو فاکتور در سه تکرار اجرا شد. فاکتور اول شامل چهار توده­ بالنگوی شهری (کردستان، تکاب، نظرکهریزی و کلیبر) و فاکتور دوم شامل سه ماده ضدتعرق (کائولین با­غلظت پنج درصد، کیتوزان با ­غلظت یک درصد و ایستا با غلظت 2 درصد) و عدم کاربرد ماده ضدتعرق (شاهد) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد، اثر متقابل سه‌گانه توده، ماده ضدتعرق و مکان بر بیش‌تر صفات مورد بررسی معنی­دار شد. در بین مواد ضدتعرق، کیتوزان بیش‌ترین تأثیر را بر توده­های کشت‌شده داشت و به‌ترتیب موجب افزایش 20، 4، 11، 18 درصدی عملکرد دانه، زیست­توده، روغن و موسیلاژ نسبت به شاهد شد. هم‌چنین توده­های نظرکهریزی، کلیبر، کردستان وتکاب کشت شده در کرج به‌ترتیب بیش‌ترین مقدار را در صفات موردمطالعه تحت محلول‌پاشی با مواد ضدتعرق به خود اختصاص دادند. طبق بررسی­های صورت‌گرفته در این پژوهش انتخاب توده مناسب با منطقه و استفاده از مواد ضدتعرق موجب افزایش عملکرد و اجزای عملکرد، صفات کیفی دانه بالنگوی شهری در شرایط کشت دیم شد.