واکاوی زمینه ها و انگیزه های موثر در تاسیس سازمان زنان ایران

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری تاریخ ایران بعد از اسلام، گروه تاریخ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بین المللی امام خمینی .

2 دانشیار گروه تاریخ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی،دانشگاه بین المللی امام خمینی.

3 دانشیار گروه تاریخ ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی،دانشگاه بین المللی امام خمینی .

4 استاد.گروه تاریخ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی،دانشگاه بین المللی امام خمینی.

doi
10.22111/jhr.2022.41395.3328
چکیده

با انحلال شورایعالی بانوان، سازمان زنان ایران در سال 1345 ه.ش و زیر نظر اشرف پهلوی جایگزین آن شد که هدف از تاسیس آن ترفیع مقام زن، آشناکردن زنان با حقوق و تکالیف خود، بسیج آن‌ها برای شرکت در فعالیت‌های اجتماعی، هماهنگ‌کردن فعالیت‌های جمعیت‌های گوناگون زنان ایران و ایجاد تفاهم و مناسبات متقابل بین آنان و زنان سایر کشورها بیان شد. این سازمان که یک سازمان دولتی بود و تا سال 1357 بیش از چهارصد شعبه در سراسر کشور داشت، تبدیل به بزرگترین سازمانی شد که در حوزه زنان مشغول به فعالیت بود.مسئلۀ پژوهش حاضر واکاوی زمینه ها و انگیزه های موثر در شکل گیری سازمان زنان ایران است که محقق به شیوه توصیفی-تحلیلی و با تکیه ‌بر منابع اصلی و اسناد آرشیوی به بررسی عوامل شکل‌گیری این سازمان می‌پردازد و به دنبال پاسخگویی به این سوال است که سازمان زنان ایران چرا و چگونه شکل گرفت؟یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که تعداد زیاد جمعیت‌های زنان در سالهای پس از سقوط حکومت رضاخان لزوم همگرایی جمعیت‌ها و شکل‌گیری شورایعالی زنان را موجب شد و عدم حمایت کافی و نیز عدم کارایی این شورا موجب طرح انتقادات به شورایعالی زنان شد که همزمانی این امربا برنامه‌های توسعه‌ای حکومت و انقلاب سفید شاه موجب شد تا حکومت از طریق انحلال شورایعالی زنان و تاسیس سازمان زنان، علاوه بر جلوگیری از فعالیت سازمانهای مستقل زنان، برنامه‌های زنان را در جهت اهداف توسعه‌ای خود به پیش برد.