بررسی مفهوم توقیفی بودن حقوق عینی: مطالعه تطبیقی حقوق فرانسه،آلمان،اسپانیا و حقوق اسلامی
نویسندگان
1 دانشیار گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، پردیس فارابی دانشگاه تهران.
2 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، پردیس فارابی دانشگاه تهران.
doi
10.22091/csiw.2018.2726.1298چکیده
انحصارگرایی یا توقیفی بودن حقهای عینی در حقوق اموال و مالکیت بدین معنا است که اشخاص خصوصی، تنها میتوانند از قالبهایی که قانونگذار در عرصه حقوق عینی از پیش مشخص کرده است، بهره گیرند و اجازه آفرینش حقوق عینی جدید را ندارند. نگرش نظامهای حقوقی به قاعده پیشگفته یکسان نیست، در حالی که برخی از کشورها مانند آلمان، اجازه عدول از انحصارگرایی و ایجاد حق عینی جدید را به هیچوجه به اشخاص خصوصی نمیدهند، پارهای از نظامهای حقوقی نظیر اسپانیا و حقوق اسلامی آزادی اراده در آفرینش حقوق عینی را پذیرفتهاند. نظام حقوقی فرانسه، از این حیث، نقطه وسط این دو طرز تفکر به شمار میرود. در این کشور، گرچه اصل اولیه آن است که حقوق عینی محدود به موارد تصریحشده در قانون است، اما تحت شرایطی اشخاص میتوانند حقوقی را ایجاد نمایند که دارای خصیصهی عینی بودن است.