سفرنامهها و فرآیندهای تأثیرگذار بر چگونگی اعمال قدرت در دورهی استقرار صفویه از دوره شاه اسماعیل تا روی کار آمدن شاهعباس (996-907 هـ- ق)
نویسندگان
1 دکتری تاریخ ایران اسلامی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 استاد، گروه تاریخ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه اصفهان، (متوفی خرداد 1400)
3 استاد، گروه تاریخ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22111/jhr.2021.36529.2990چکیده
نگرش سفرنامهها به مسئلهی اعمال قدرت در دورهی نخست حکومت صفویه، عمده مؤلفههای مذهبی- سیاسی- اجتماعی و اقتصادی دخیل در نوع سیاست ورزی و اعمال حکومت صفویان را دربر میگرفت. عطف توجه سفرنامه نویسان به مسئله اعمال قدرت در دورهی نخست حکومت صفویه بهگونهای است که بخشی از مهمترین الگوها، روشها و بنمایههای سیاست و حکومت در این دوره را شامل میشود. پژوهش حاضر درصدد ارزیابی بررسی روایت سفرنامه نویسان از مسئله اعمال قدرت در دوره نخست حکومت صفوی است و میکوشد با اتکا به دادههای سفرنامههای موجود و با روش توصیفی- تحلیلی به این پرسش پاسخ دهد که مؤلفههای تأثیرگذار بر چگونگی اعمال قدرت سیاسی در ایران عصر صفوی (دورهی نخست) از نگاه سفرنامه نویسان کدامها بودهاند و تأثیر این مؤلفهها بر این ساختار سیاسی چگونه بوده است؟بررسی ها نشان داد برای سفرنامه نویسان مذهب و نهاد دین، اقتصاد و تحولات مربوط به آن و شخص شاه و نیروهای طرفدار وی، بهمثابه مهمترین مؤلفهها در ساختار سیاسی عصر صفوی در دوره موردبحث در اعمال قدرت همبستگی چندجانبه داشت و این مؤلفهها و چگونگی تأثیرگذاری آنان بر مسئله اعمال قدرت، ذهن و زبان سفرنامه نویسان را به خود معطوف میساخت.