اسیدپاشی بر روی زنان از منظر نظام حقوقی اسلام و نظام بین المللی حقوق بشر

نویسندگان

1 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد حقوق بین الملل، دانشکده حقوق، دانشگاه قم

2 دانش آموخته کارشناس ارشد فقه قضایی، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه قم

3 دانشیار گروه حقوق عمومی و بین الملل دانشکده حقوق دانشگاه قم

doi
10.22091/csiw.2018.1984.1193
چکیده

یکی از پدید‌ه‌های نوظهوری که حقوق و سلامت زن و در نتیجه حریم انسانیت و امنیت جامعه را خدشه‌دار نموده، عمل شنیع اسیدپاشی بر بدن و چهره­ی زنان و دختران جوان است. خشونت اسیدی به عنوان شکلی نوین از خشونت علیه زنان، بازتاب نابرابری جنسیتی و تبعیض در جامعه به شمار می­رود. این عمل، نه تنها خود قربانی، بلکه خانواده او و جامعه را تحت تأثیر قرار می‌دهد. اسیدپاشی در فقه اسلامی از نظر نوع سلاح ذیل محاربه قرار می­گیرد و از لحاظ تکرار عمل، افساد فی­الارض محسوب می­شود. این عمل در نظام بین­المللی حقوق بشر نوعی تبعیض و خشونت مبتنی بر جنسیت علیه زنان و در نتیجه نقض حقوق بشری بنیادین آنان بوده و بی­گمان ممنوع است. بر این اساس، دولت­ها باید در پیشگیری، تحقیق و مجازات مرتکبین اسیدپاشی، مساعی مقتضی را به کار گیرند. مقاله­ی فرارو، از رهگذر شیوه­ای توصیفی­-تحلیلی و با بکارگیری سبک تحلیل محتوا، بر آن است تا به تبیین اسیدپاشی از نظر حقوق اسلام و نظام بین­المللی حقوق بشر بپردازد.