تحلیل نقش هیأتهای مذهبی در پایداری هویت انقلاب اسلامی: بررسی مکانیسمهای هویتسازی و چشماندازهای آینده
نویسندگان
1 دکتری مدیریت راهبردی فرهنگی، دانشگاه عالی دفاع ملی تهران، ایران.
2 استادیار، گروه مدیریت راهبردی فرهنگی، دانشکده مدیریت راهبردی، دانشگاه عالی دفاع ملی، تهران، ایران.
3 دکتری مهندسی سیستم های فرهنگی، دانشگاه جامع امام حسین (ع). تهران. ایران
4 دانشیار، گروه مدیریت راهبردی فرهنگی، دانشکده مدیریت راهبردی، دانشگاه عالی دفاع ملی، تهران، ایران.
5 دانشجوی دکتری جامعه شناسی مسائل اجتماعی ایران، دانشکده علوم انسانی و الهیات، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران.
doi
چکیده
این پژوهش با هدف واکاوی مکانیسمهای هویتسازی هیأتها و طراحی الگوی آیندهنگر بهمنظور تقویت نقش آنان در استحکام هویت اسلامی انجامشده است. هدف اصلی، شناسایی و تحلیل عوامل کلیدی و ارائه چشماندازهای ممکن جهت تحول ساختاری هیأتها در چارچوب انقلاب اسلامی است. روش تحقیق از رویکرد ترکیبی بهره برد؛ از یکسو با استفاده از نظریه داده بنیاد، مصاحبههای عمیق با ۳۰ مدیر هیئات مذهبی صورت گرفت و از سوی دیگر با سناریونویسی به کمک نظرسنجی دلفی از ۲۰ خبره، سناریوهای محتمل برای آینده تدوین گردید. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامههای ساختاریافته، گزارشهای روایی و شاخصهای پایداری بودند. دادهها با استفاده از روشهای کیفی و کمی تحلیلشده و نرمافزارهای آماری مرتبط به کار گرفته شدند. یافتههای پژوهش نشان از وجود مکانیسمهای کلیدی در فرآیند هویتسازی دارد؛ که شامل: (۱) الگوسازی معنایی (تبدیل عاشورا به سبک زندگی)، (۲) جامعهپذیری دینی (مشارکت آیینی) و (۳) انباشت سرمایه نمادین (شهید، پرچم)؛ است. همچنین، چهار سناریوی آینده بهدستآمده به ترتیب تمدن ساز با احتمال وقوع (۳۵ درصد)، بوروکراتیک (۳۰ درصد)، مقاومت خودجوش (۲۵ درصد) و انزوای کامل (۱۰ درصد) ارائهشده است. بهعلاوه، راهبرد بهینه بهصورت شبکهسازی سهضلعی (هیأت-حوزه-دانشگاه) به همراه اقتصاد هیئتی (وقف دیجیتال) پیشنهاد گردید. نتیجهگیری پژوهش نشان میدهد که پایداری هویت انقلاب اسلامی، مستلزم تحول هیأت به «پلتفرمهای تمدن ساز» با محوریت نوآوری دیجیتال و مدیریت پارادوکس حمایت نهادی است.