ارزیابی پایداری عملکرد تعدادی از لاین های خیار (Cucumis sativus L.) در کشت های بهاره و پاییزه

نویسندگان

1 استاد، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

2 دانشیار، گروه مهندسی آب، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.

3 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.

4 دانشیار، گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.

doi
10.22059/jci.2022.322875.2545
چکیده

این پژوهش با هدف ارزیابی عملکرد ژنوتیپ‌های خیار در دو فصل کشت و شناسایی ژنوتیپ‌های خیار با پایداری عملکرد بالا اجرا شد. پژوهش در گلخانه گروه علوم باغبانی دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان به‌صورت آزمایش فاکتوریل و در قالب طرح پایه کاملاً تصادفی و در دو فصل پاییز و بهار با ۹ ژنوتیپ (لاین) خیار در سه تکرار انجام شد نتایج نشان داد که از نظر صفت تعداد گل ماده در فصل پاییز و بهار به‌ترتیب ژنوتیپ C1 با میانگین 7/۱۶ گل ماده در بوته در فصل پاییز و ژنوتیپ C8 با میانگین ۰/۷ گل ماده در بوته در فصل بهار برتر بودند. هم چنین از نظر سطح برگ ژنوتیپ C10 با میانگین ۶/۲۸۶۶ سانتی‌مترمربع سطح برگ در فصل پاییز و ژنوتیپ C8 با میانگین ۰/۹۳۴۱ سانتی‌مترمربع سطح برگ در فصل بهار برتر بودند و از آن‌ها می­توان برای رسیدن به هیبریدهای مناسب برای هر فصل کشت استفاده نمود. هم‌چنین نتایج تجزیه به مؤلفه‌های اصلی و تجزیه بای‌پلات جمعیت نشان داد که ژنوتیپ C8 از نظر پایداری صفات مرتبط با عملکرد و صفات رویشی، ژنوتیپ مناسبی برای کشت در هر دو فصل می‌باشد. هم‌چنین از نظر تعداد میوه ژنوتیپ  C1با میانگین ۰/۵ تعداد میوه در بوته در فصل پاییز و ژنوتیپ  C10با میانگین ۰/۵  تعداد میوه در بوته در فصل بهار برتر بودند.