تأثیر محصورسازی در لایه ماسه و ایجاد خمیدگی انتهایی بر بهبود مقاومت بیرون کشش تسمه پلیمری در رس
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی شیراز
2 دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی شیراز
3 دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی شیراز
doi
10.22034/ceej.2025.64913.2403چکیده
طراحی و ساخت دیوارهای حائل خاک مسلح با توجه به ویژگی های ژئوتکنیکی مناسب و مقرون به صرفه بودن، در سال های اخیر مورد توجه مهندسان و پژوهشگران قرار گرفته است. تسلیح خاک با استفاده از تسمه پلیمری روشی ساده، مؤثر و ارزان برای بهبود رفتارهای مقاومتی و تغییر شکلی دیوارهای حائل خاک مسلح میباشد. در این پژوهش، به منظور افزایش مقاومت بیرون کشش تسمه های پلیمری در خاک رس از ترکیب دو راهکار محصورسازی تسمه پلیمری در لایه نازکی از ماسه و ایجاد ناحیه ای خمیده در انتهای تسمه استفاده شده است. آزمایش های بیرون کشش بزرگ مقیاس تحت فشارهای سربار مختلف برای تسمه ساده و تسمه با انتهای خمیده (U-شکل) انجام شده و مقاومت بیرون کشش تسمه U-شکل با مقاومت بیرون کشش تسمه ساده در ماسه و همچنین در خاک رس مقایسه شده است. سپس تأثیر محصورسازی تسمه U-شکل در لایه های نازکی از ماسه با ضخامت های مختلف، در محیط رسی بررسی گردیده است. نتایج نشان داد که ایجاد خمیدگی U-شکل در انتهای تسمه که همراه با افزایش 30% در طول تسمه مصرفی است، مقاومت بیرون کشش را نسبت به تسمه ساده بیش از سه برابر افزایش می دهد. همچنین محصورسازی تسمه U-شکل در لایه نازک ماسه، مقاومت بیرون کشش را تا حدود پنج برابر نسبت به تسمه ساده در خاک رسی افزایش می دهد.