نقش زنان حرمسرا در اصلاحات دورۀ ناصری
نویسندگان
1 دانشگاه تهران
2 دانشگاه تهران
doi
چکیده
در مقالۀ پیش رو، برای بررسی نقش زنان حرمسرا در اصلاحات دورۀ ناصری، با بهرهگیری از رویکرد انتخاب عقلانی به مثابۀ یکی از نظریههای عمومی جامعهشناسی تاریخی، به توصیف استدلالهای ارائه شده از سوی زنان حرمسرا، در مخالفت با سه بازة اصلاحی 1264-1267 (اصلاحات میرزا تقیخان امیرکبیر)؛ 1275- 1278 (اصلاحات شخص ناصرالدینشاه)؛ 1287-1290 (اصلاحات میرزا حسینخان سپهسالار) پرداختهایم. این مقاله، با نقد نگاه حاکم در تحلیلهای تاریخی که زنان حرمسرای شاهی را به ابژههایی جنسی فرو میکاهد که بازیچهای برای پیشبرد منافع درباریان، دیوانیان و روحانیان مخالف اقدامات اصلاحی بودند و بر اندام زنانۀ خود و اغواگری متوسل میشدند، با تمرکز بر دو تن از زنان حرمسرا یعنی مهدعلیا (مادر ناصرالدینشاه) و انیس الدوله (همسر ناصرالدینشاه)، بر انتخاب عقلانی این کنشگران حاضر در عرصۀ اصلاحات تأکید و استدلالهای آنان برای مخالفت با رویههای اصلاحی را بررسی میکند و نشان میدهد که نوع استدلالهای آنها در مخالفت با اصلاحات، تفاوت چندانی با دیگر گروههای مخالف رویۀ اصلاحی در دورۀ ناصری ندارد